ร๊

ี่ถูกปิดสนิทลงทันทีที

เตียงนอนอย่างรวดเร็ว เธอเดินไปคว้าชุดนอนที่ตกอยู่ที่พื้นมาสวมใ

ห้องของเธออีก หลังจากที่จัดการล็อคประตูห้องเ

อย่างหมดเรี่ยวแรง ก่อนที่จะพ

ทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง เมื่อนึกถึงเหตุกา

นาดนี้" ลินินเอ่ยออ

กถึงเรื่องราวเมื่อหนึ่งอาทิตย์ก่อน เรื่องราวที่ทำ

แล้วกลับมาบ้านก็พบว่าผู้เป็นแม่หมดสติอยู่ที่พื้น ในมือกำรูปชายหนุ่

ได้ก็รีบโทรศัพท์เรียกรถพยาบาลมารับโฉมฉายผู้เป็นแม

ดท้าย" ลินินจับมือของโฉมฉายเอาไว้ด้วยหัวใจที่ปวดร้าวพร้อมกับเอ่ย

้ามาอย่างแรง และนั่นก็ทำให้โฉมฉายและลินินหันไปมองอย่างพ

เสียงตกใจซึ่งไม่ต่างจากโฉม

ยเอ่ยด้วยน้ำ

อนเลยหรือไง คุณยังเห็นผมเป็นผัวอยู่ไหมโฉม?" พิพัฒน์พูดด้ว

ัวลุกจากเก้าอี้เบี่ยงตัวหลบให้พิพัฒน์ได้นั่งคุยกับโฉมฉาย แ

อยู่แล้วนะโฉม" ทันทีที่พิพัฒน์หย่อนตัวนั่งลงบนเก้า

ยพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ค่อยๆเอี้ยวตัวยื่นมือข้างท

ไมไม่รี

ี่คะ อีกอย่างโฉมก็ทำใจแล้ว

ผมไม่เคยชดใช้อะไรให้คุณเลย" พิพัฒน์เอ่ยทั้งน้

เวลาได้อยู่ด้วยกัน เพราะเขาเองก็มี

ณหลายครั้งแล้ว ถ้าโฉมเป็นไรไปฝากดูลูกด้วยน

พูดออกมานั้นไม่ได้หม

ย่ามัวชักช้าอีกเลยนะ ผมรู้คุณอยากเห็นเขา อยากสัมผัส อยากกอดเขา อยากอ

ฉายยังพูดไม่ทันจบประโยคพิพัฒน์ที

ู่กับผมที่บ้าน ทุกอย่างที่ผมรับปากค

มฉายเอ่ยออกมาด

บ้าน เอาหนูนินไปด้วย

ดท้ายแล้วเธอก็หันไปมองลินินที่รู้เรื่องทุกอ

อะไรไหมถ้

ะ แม่ไม่ต้องกังวลเลย" ลินินกระพริบต

ดือน เธอก็ปฏิญาณกับตัวเองเอาไว้ในใจ ว่าต่อไปนี้จะทำทุกอย่างเพื่อตอบ

" โฉมฉายเอ่

บผมได้แล้วใช่ไหมโฉม ไปอยู่บ้านกับผม

้วยจริงๆเหรอคะ ค

ใหญ่ก็35เข้าไปแล้วนะ ส่วนเจ้าคู่แฝ

อยู่ครู่ใหญ่ บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายใน

ว" พิพัฒน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดีใจพุ่งตัวจะไปกอดคนที่น

ะ" คำพูดของโฉมฉายทำให้พิพัฒน์หันกลับไ

ู ลุงดีใจม

ไรค่ะนิน

นูเดินมาห

เท้าเดินมาอีกฝั่งหนึ่งของเตียง ดวงตาที่แดงช้ำหลังจากผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

บอกกับลินินก่อนที่จะหันไปหาพิพัฒน์

มกับหนูลิน

ดเรื่องนั้นออกมาเด็ดขาด รับปากฉันนะคะคุณ" โ

บปากครับ" พิพัฒน์ตอบทำให้เห็นรอยยิ้มบางๆ

ก รับปากแ

่ยบอกพร้อมกับพยักหน้าและน

จากที่คุณออกจากโรงพยาบาล คุณกับหนูนินก

.........

ะไรซ่อนอยู่ ทำไม

คุณใหญ่่หรื

mment นะ ไ