จะไปห

ีคันโตหยุดก

ับ นิ่ง ๆ

เช้านี้ ด้วยเจอพวกคนงานในป้อมเมื่อคืน เล่าว่าวัชรมัยอยู่ท

..เอ

บนถนนซึ่งมอมแมมไม่

่อ

คู่ใจ วิเชียรเปิดประตูออก ไปปลดล็อกเข็มขัดนิรภั

ไม่กลับสวรรค์แล้วใช

ะไม่ได้นอนทำให้สติรางเลือน กึ่งฝันกึ่งต

าบ.

คิดถึง จิตใจเด็กอันบริสุทธิ์ไม่ได้

ู่กับปราบตลอ

วัชรมัยดังคนร่อนเร่ในทะเลทราย เมื่อได้พบโอเอซิส ได้

ล่อยมือไปได้ แม้จะรู้ข้อจำกัดของเวลา แต

าบ.

ฝีปากอันซีดเซียว หยาดน้ำตาไหล

ส่เหรอ ทำไมไ

ามประสาซื่อ ฝนต

บมีร่มลายสไปเดอร์แมนสู้กับเวน่อมด

ึงทึง คิดอยู่แล้ว...ไม่ควรประเ

นด้วยนี่ ไ

นร้อนผ่าว แม้มีความชื้นจากน

่..

ได้ กำลังจะโถมทับร่างเล็ก ไ

แม่..

ับมาพูดติดอ่าง เบ

กเฝ้าป้อมบอกคุณ

ตัวเล็กออก กันไม่

หัวกวาดมืออุ้มร่

บรออยู่นี่ เดี๋ยวจะให้คนขับก

้มคนในอ้อมกอด ไ

อยู่กับแม่ เดี

ขึ้นไปนั่งข้างร่างมารด

อย่า

จะใช้น้ำเสี

ปราบจะอยู่กับแม่

งลั่นรถ ปากเบะ

ณปร

รง เขายืนอยู่ข้างป

แม่แล้ว แม่จะทิ

อะไร

ที่ในชาตินี้ไม่เคยคิ

คนงานในสวนก็พูด ปรา

์เล่าละ

ห็นไหม แม่กลับมาหาปราบแล้ว ถ้า

ห้เขาเหมือนโดนหมัดน็อค รู้อยู่ อันนินทา

หูลูกชายแล้ว นานขนาดไหนก

ะอยู่ก

ๆ มีก้อนขม ๆ ตีขึ้นมาในลำคอชายห

บบ้านก่อนเถอะครับ ไ

ิในสถานการณ์คร

ถูกเรียกมาจัดการเนื้อตัวคนป่วย วัชรมัยไม่มี

อาการก่อน ถ้าไม่ดีนา

คยอบรมอสม.เบื้องต้

แม่จะเจ็

็กชายปักหลักอยู่ในห้องรับรองแข

ัวบ่อย ๆ เดี๋ย

ืนแล้ว ยายพุดกับพวกในครัวโดนตัดเงินเดื

ราวนี้จะโดนไล่ออกจากสวน คนงานจึงปิดปากเงี

่จะเสียใจ ตอนนี้แม่ป่

ยวบ วิเชียรผู้ซึ่งเป็นตัวแทนนา

ีจริง ๆ ส่วนคนพ

ู่ในสวนปา

บอยากรักษาแม่” เจ้าตาใสเล่าความ

ไม่ไปโรงเรียนใช่ไหม ถึงไม่ไปโรงเรียนเราก็ต้อง

งสองข้างให้ป้านิด จิตวิท

ปด้วย เฝ้าแม่ไปด้วยได้

วยอยู่ เดี๋ยวติดไข้ ถ้าคุ

ครู่ ก่อนพยักหน้า

บแม่ เดี๋ยวกลางว

เจ้าตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

งนั่งเล่น หาหนังส

อให้ไผทอารมณ์เย็นลง เผื่อคิดได้ว่าจะเอายังไงกั

้งเมื่อยามบ่าย รู้สึกทั

งคะ ปวดหัวหรื

างคือป้านิด คนที่ตอนยังอยู่สวน เดาว่าเธอมีอาการโรคซ

าบล

พื้นบ้านเป็นไม้แบบนี้ เ

สือค่ะ กลัวอยู่ใก

ลูกไม่ได้จากเธอไปไหน

ว นา

ิมฝีปากอันแห้งผาก เรียกสติอันลุ่ม ๆ ดอน ๆ จากพิษ

ขาหน่อยครับ ป้านิด

ามคำสั่ง ไม่วายทิ้ง

ี ๆ นะคะ

ง พร้อมอุณหภูมิลดต่ำ ตามค

วเป็นช่วงเวลาดูเชิงกันร

มให้เธออ

ัชรมัยยิ้มร่า

องมาเป็นอ

้ว ยิ่งเผือดขาวเป็นกระดาษ ไ

่ได้ก็ไส