ร์เน็ตที่ถูกใจได้ ทั้งที่หัตถามีทุ

่าเข้าร้านน

“เอ

เทอร์เน็ตแล้วเลือกเก้าอี้

ี่เคร

งเครื่

อกประวัติในเว็บไซต์หางานต่าง ๆ หัตถาเองมีงานที่ต้องทำกั

มแววตากระตุกวูบเมื่อเพื่อนรักพูดถึงโรงเรื่อยไม้บุรินทร ที่

หัตถาแย้งขึ้นทั้งที่เขาเคยแนะนำให้เธอสมัครงานโรงเลื่อยไม้อนันต์ของพี่ชายแต

มัครไปก็ไม่เ

ุรินทรก็ไม่นิยมรับผู้หญิงไปเป็นหัวหน้างานอยู่แล้ว อีกทั้งอชิรญา

้วยตำแหน่งงานที่เธอสมัครส่วนมากรับแต่ผู้ชายทั้งนั้น แถมรูปร่างของเธอยังบอบบางอี

ออกมาจากร้านอินเทอร์เน็ต เพร

มือใหญ่ลูบคลำท้องตัวเองเบา ๆ เหมือนตอนนี้น้

้าวกินกันก่อนค่อ

ยล่ะ ตอนนี้

าวต้มที่อยู่ก่อนจะถึงไฟแดงที่จะไปมหาวิทยาล

นกันเจ๊เขาทำก

งร้าน และสั่งอาหารมาสามสี่อย่างเพ

ดงด้านหน้า สายตาคมกริบปราดมองไปเห็นสาวสวยหน้าหวานคนหนึ่งที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่ริมทาง ห

น้าหล่อที่นั่งอยู่ตรงข้ามหล่อน เขารู้สึกคุ้นหน้า

บ” เอ่ยถามคนข้าง ๆ เสียงเรียบ แต่สายตายังไม

ชว์เองก็อยากรู้จักเธอคนนั้นเหมือนกัน เหตุใดสีหราชถึงได้ใ

รั้งก่อนที่อาชว์จะเคลื่อนรถออกจากตรงนั้นเ

จะสนใจเธอเป็

เสียงไม่ได้แสดงว่าไม่พอใจที่โดนเธอหลอกเลยสักนิด ที่อาชญ์รับรู้ไ

งอาจมาหลอกนายหัวสีหราชผู้ทรงอิทธิพลในภาคใต้อย่างเขาได้ ถึงเด็กคนนั้น

ยรติผู้หญิงทุกคนที่เขานอนด้วย ยิ่งผู้หญิงที่ผิวบอบบางอย่างเธอ แตะต้องไปส่วนไหนแรง ๆ ก็เกิดเป็นรอยแดงไปหมดด้วยแล้วเขายิ่งไ

นายหัวของเขาสนใจผู้หญิงที่ชื่ออชิรญามากกว่าคนอื่นที่เขาพามาในวันนั้น คนอย่างสีหราชไม่เคยอยากจะรู้แม้แต่ชื่

ดินเข้าบ้านหลังจากกลับจาก

้นเสียงกับสามี อธิปจึงชักสีหน้า คนกลับมาจากทำงานเหนื

้บ้าง เงินที่ฉันหามาได

วันนี้เป็นวันหวยออกเธอต้องจดหวยส่ง

าขอไว้ติดตัวบ้าง เงินไม่ถึงห

ก็บเงินไปให้ยายอุ้มก็แล้วกั

คิดจะหาเงินช่วยลูกมันใช้หนี้บ้างเลยหรือไง หนี้สินที่อุ้มชดใช้ให้ก็เพราะแกกับยายอรก่อขึ้นมาทั้งนั้

ยงให้เสียข้าวสุก” คนอย่างผกาไม่เคยสำนึกรู้บุ

า” ดรุณีพูดขึ้นมาด้วยความโมโหที

เอ่ยขึ้นมาด้วยความตกใจท

หลานฉันอีก” แววตาของคนมา

ักตลอด ไม่เคยเลยที่คุณแม่

รที่มันไม่รักฉันเอง บอกสอนอะไรก็ไม่เค

แบบนี้แล้วจะให้ห

อธิปปราม

มาด้วยความไม่พอใจแล้วส

าอย่างระอา ลูกสะใภ้คน

งนับวันยิ่งเป

งแล้วครับคุณแม่” อธิปบอ

อชิรญาที่เพิ่งกลั

ม่จะไปไห

ม่ต้อ

่ะกับคำพูดของผู้เป็นแม่ ที่ถึงแม้เธอจะพยายามคุยดีด้วย

คุณย่า คุณพ่อ คุณแม่ถึงได

่พ่อไม่ให้ค่าแรงน่ะ” ทั้งส

ด้วยความเป็นห่วง ถ้าเธอมีงานมีการทำ เขาก็คงเหนื่อยน้อยลง ที่สำคัญเขา

หรือเปล่าก็ไม่รู้ค่ะ” อชิรญาสมัครงานไปเป็นสิบที่