วรกุล

มเสียใจมากมายถาโถมจนยากจะรับมันได้ไหว ไม่เพียงแค่ชายผู้นั้นที่เธอรู้สึกรังเก

กลำบาก แต่แล้วก็ต้องชะงักฝีเท้าลง เมื่อได้ยิน

กว่าอะไรนะ พลา

่นตลอดทั้งคืน หล่อนนอนรอจนสว่าง เพิ่งเช็คเ

อคืนเอาไอ้ภากรไปส่งที่ห้องแล้

ที่นั่นและเพิ่งออกไปเมื่อตอนสายนี้เอง แต่ทำไมถ

แกเอามันไปส่ง

ที่จะไม่รู้ว่าห้องนั้นมีไว้เพื่ออะไร ฉะนั้นแล้วไม่มีทางเลยที่จะพลาดได้

น นังนั่นก็คงโกหกแกแล้วล

…ลดาทำงานให้เราหลายครั้งแล้วนะครับ ไม่น่

าวางยามันเมื่อคืนจากนี้ไปคงระวังตัวแจ ไอ้นี่มันไม่เคยมีข่าวเสียหายอะไรให

่องคุณหนูลี่ อย่างน้อยเขาก็เป็นคนดีนะครับเจ้

ปไกลจากสายตาฉัน วิธีนั้นไว้เป็นทางเลือกสุดท้ายล่ะกัน”

้างออก พร้อมร่างของหญิงสาว

“เหม

้วก็ใช้วิธีนี้โกงพวกเขามา ข่มขู่ ฮุบในสิ่งที่อยากได้ ก่อนจะยกเลิกหมั้น ป๊า..ป๊าทำกับลี่แบบนี้ได้ไงอ่ะ ลี่เป็นลูกป๊านะ ฮือ ๆ ๆ ๆ ป๊าไม่ได้ยินที่ใคร ๆ เขาพูดถึงลี่เหรอ

ใช่เรื่องของแก” เจ้าสัวมองหน้

ยื่อล่อคนพวกนั้น หึ ป๊าไม่คิดบ้างเหรอ ว่าเวรกรรม

ิธีไหนมันก็ไม่ใช่เรื่องของแก แต่แกพูดถูก แกเป็นเหยื่อล่อที่ดีเลยล่ะ หึ ไปเต

ำเรื่องเลว ๆ พวกนั้นเด็ดขาด พอกัน

ามือหนาฟาดลงบนพวงแก้มง

้วทำให้แม่ตาย ป๊าถึงได้เกลียดลี่ขนาดนี้ แต่ป๊าเชื่อเถอะ ถ้าลี่เลือกเกิดได้ ลี่ไม่ได้อยาก

ัวตะโกนดังลั่นเรียก อร สาวใช้วัยกลางคนที

“ค่ะ.

ก เหมยลี่”

คุณหนูไปกับอรนะคะ” อรพยา

ห้อย่างหนักออกมา ความผิดหวังมากมายในตัวผู้เป็นพ่อ รวมทั้งความ

รกรรม….เธอไม่ควรไปอยู่ที่นั่นเมื่อคืนนี้ และภากรก

งสาวพยายามชำระล้างคราบคาวที่มันแห้งกรัง กลิ่นราคีคาวของเขายังติดตามร่องหลืบของเธอจน

้ ป๊าก็คงใช้ฉันกับเขาเป็นเครื่องมือไม่ได้ จากนี้ไปก็ล

ง สร้อยที่เธอใส่ติดตัวมาตั้งแต่เด็กได้หายไป…สร้อยของแม่ สีหน้าของหญิงสาวฉายแววความกังวลอีกครั้ง หากมันตกหล่นที่ไหนสักที่ อย่า