ที

งในเจ็ดวัน แต่นี่อะไรเอะอะจอดพัก นี่ก็ปาเข้าไปวันที่สิบแล้วเพิ่ง

เปิดผ้าม่านออกไปถามแม่สื่อที่จู่ๆ ก็

าพาเจ้าสาวเดินทางแต่งงานข้ามเมืองมาไม่รู้กี่คนไม่มีผู้ใดไปไม่

พลใช่นั้นก็แต่งไปเถอะ ข้าไม่อยาก แต่เพื

่เมืองหลวงได้พักใหญ่แล้ว แต

เจ้าสาวในเกี้ยวถามขึ้นค

นแล้วเ

องหลวงเลยหรือไง มือบางเปิดผ้าม่านออกมาดู นั่งรถ

่าว รีบคว้าผ้าผืนนั้นกลับเข้าที่เดิมอย่างรวดเร็ว "ท่านเห็นกำแพงนี่ไหมเจ้าคะ ตลอดกำ

นางมองไปจนสุดสายตาก็ยังไม่เห

ึงไม่ได้เรียกเป็นวังอีกต่อไป ด้วยเหตุนี้ทำให้จวนแห่งนี้ใหญ่โตมโหฬารกว่าจวนทุกหลังในเมืองหลวงแห่ง

ญ่ขนาดนี้ก็ยังมาอยากได้เ

คนโ

จนเกี้ยวเจ้าสาวหยุด แม่สื่อขึ้นเกี้ยวมาตรวจความเรีย

ผ่านผ้าคลุมหน้าสีแดง ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อสายตาปะทะบุ

นี้แต่ที่เผยอิงตกใจคือใบหน้าของเขา ไหนกู้เฉิงกงบอกว่าเขาคือบุรุษที่เสเพลที่สุดของเมืองหลวง หากตีความหมายแฝงตรง

งเจ้าสาวตั้งแต่นา

ไว้เลยสักนิด ยามที่เขาจดจ้องนางแม้จะมีคลุมหน้าสีแดงอยู่ แต่ทำเอานางเย็นวาบไปถึงไขสันห

มือของนางให้เจ้าบ่าว แต่แทนที่เขาจ

เดียวที่ฝืนใจแต