ดินเงียบ ๆ ไปตามทางเดินของห้างสรรพสินค้

ปเข้าห้องน้ำก่อน” หมิ่นซือหางหยุดอยู

หย่าพ

ๆ แล้ว เธอก็เข้าไปในร้านนั้นและไ

ราวกับกาแล็คซี่ที่ประกายระยิบระยับภายใต้แสงไฟ แต่ชุดนี้แค่ดูก็รู้

ไปนั้นก็มีเสียงผู้ห

วินหย่าไม่

ิงคนหนึ่งสวมกระโปรงเกาะอกสุดเซ็กซ

ริง ๆ คนที่มานั้นคือหลิ่วอ

ือนโรงเรียนที่หลิ่วอิงชอบนั้นชอบเหวินหย่า เลยยิ่งทำให้เธอแค้นเหวินหย่ามากและมักจะมาหาเรื่องเหวินห

้นแต่งหน้าหนาเตอะ ริมฝีปากก็แดงราวกับกินเลือดมา เธอเหลือบมองชุ

แล้วพูดด้วยสีหน้า ‘ขอโทษ’ ขึ้นมา “โทษทีนะ ฉันลืมไป

วอิง ไม่คิดเลยนะว่าไม่ได้เจอกันนานมากขนาดนี้แล้วคำพ

นที และตอนที่กำลังจะปรี๊ดแตกนั้นก็เห็นผู้ชายหน

าดึงดูดไปทันที เธอพยายามอดทนไม่ให้ตัวเองปรี๊ดแตกพ

ี้นั้นไม่แม้แต่จะชายตามองเธอ แล

ย่า นี่

้งทำเป็นสุภ

แขนของเขาแล้วพูดอย่างสนิทสนมว่า “เขา

เหลือบมองเธ

้าตาดีขนาดนี้ได้ พอนึกถึงผู้ชายแก่ที่พุงโย้และหัว

็สังเกตเห็นแจ็กเก็ตหนังเก่า ๆ ที่เข

ต้องลำบากไปกับเขาด้วย แม้แต่ชุดที่ตัวเองชอบยังทำได้แค่ดูแต่ไม่มีปัญญาซื้อเลย งั้นคงต้อ

บบัตรเอทีเอ็มออกมาจากก

ยังจะให้ฉันซื้ออีก แถมยังให้บัตรฉันมาใช้ได้ตามใจช

็รีบเข้ามาหาหลิ่วอิงและแนะนำค

หลือบมองหมิ่นซือหางที่อยู่ข้าง ๆ เหวินหย่าอยู่ หมิ่นซือหางนั้นไม่ได้ม

งด้วยหล่ะ！” จู่ ๆ เหวินหย่าก็ขึ้นเสียง จากนั้นก็คว้าแขนหมิ่

” เสียงเยาะเย้ยของหลิ่วอิงดังก้องไปทั่วทั้งร้าน แม้

สาเธอ แต่ตอนที่จะเดินออกไปนั

ินหย่ากระพริบตา

นมากขนาดนั้นจริง ๆ แต่ก่อนหน้านี้มีคนให้บัตรมา

็หยิบบัตรทอง

่ม

เนชั่นแนล ว่ากันว่าคนที่จะเป็นเจ้าของบัตรใบนี้ได้ต้องใช้เงินอย่างน้อยปีละยี่สิบ