ต่อม

ะทำกับฉันได้ขนาดนี้ เห็นฉันเป

่ได้แสนดีเหมือนนัง

าพูดถึงสุนีย์แบบ

็ในเมื่อวาดก็เป็นเมี

ต่จริงๆแล้วไม่ใช่ ยัยปิ่นมันเป็นลูกของผัวเก่าเธอที่มันทำเธอท้องแล้วมันก็ทิ้งเธอ เธอก็เลยพยายามทำทุกวิถี

เราสองคนก็เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎห

นลูกอีกต่อไปมันไม่ใช่ลูกฉัน ล

นกับแม่มันบ้างบ้างทั้งไล่แม่มันออกจากบ้านทั้งไล่มันไปเรียนต่อถึงเมืองนอก นี่ก็ผ่านม

ใครก็ไม่รู้ฉันไม่นับว่ามันเป็น

็ดปีที่ผ่านมาพี่ทำหน้าที่พ่อมาตลอดเพราะฉะนั้นพี่

ของฉัน ส่วนเธอเราไปหย่ากันฉันไม่สามารถอยู่กับผู้

ะมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะคะจะ

นจะ

งั้นเ

ัวออกไปจากบ้านของ

กับลูกออกจากบ้า

งการเท่าไห

ดต้องการสิบล้

ในเมื่อเธอกล้าขอฉันก็กล้าให้ หลังจากเซ็นต์ใบหย่า

ด้

ปัก.

ม่ใช่คุณพ่อของฉัน พ่อของฉันเป็นใครก็ไม่รู้ฉันก้มหน้าปิดปากร้องไห้อยู่ตรงมุมหนึ่งของห้องฉันไม่คิดเลยว่าความจริงมันจะโหดร้ายได้ขนาดนี้

ปั้

ูแล้วตะโกนเรียกฉันเสียงดังฉันรีบ

ิเพราะฉันไม่อยากให้แม่รู้ว่าฉันรู้ความจริงท

องไห้

ะไรจะบอกกับ

รของแกฉัน

กับคุณพ่อ..." ในเมื่อท่านไม

ตรียมเก็บของให้เรียบร้อยหลังจากที่ฉันเซ็นต์ใบหย่ากับพ่อของแก ไม่สิเขาไม

ปอยู่ไห

นเมื่อฉันมีเง

่ไม่ควรเอาเงิ

นฉันแกเป็นล

ม่ทำมันไม่ถูกต้

้างฉัน ทำไมหรือแกอยากจะลำบากห๊ะถ้าไม่มีเงินฉันกับแกก็ต้อ

เงินจากคุณพ่อเลยค่ะแค่นี้

ที่ร่ำรวยเงินทองฉันผิดเหรอห๊ะ ถ้าฉันไม่ทำแบบนี

ปิ่นมาเป็นข

ันมีแต่ของแพงๆทั้งนั้นเข้าใจไหม" ฉันเงียบไม่ตอบเพราะฉันไม่อยากเอาอะไรไปเลยแม้แต่ชิ้นเดียวเพราะมันคือเงินขอ

ต่อม

นเครื่องประดับราคาแพงฉันคงไม่เอาไปฉันจะเอาไปคือให้คุณพ่อฉ

๊อก ก๊

" ฉันถ

ฉันเองแต่ฟังจากน้ำเสียงแล้วเหมือนพี่แจ่มร้องไห้เลยฉันรีบเด

รหรือเปล่าคะท

ฮึก ตอนนี้ ฮือออ คุณผู้หญิง

ียงสั่นเพราะตอนนี้ฉันเริ่มใจไม่ดีแล้

สบอุบัติเหตุขับ

่าได้ยินชัดทุกคำที่พี่แจ่มพู

อนนี้ท่านทั้งสองอยู่ท

กคะ" ฉันถา

ิตแล้วค่ะส่วนคุณผู้ชายอาการโคม่าให้ค

รีบไปรีบกลับไงแม่บอกให้ฉันเก็บของรอแล้วทำไมแม่ถึงทิ้งฉันไปล่ะ ถึงท่านจะทำผิดกับคุณพ่อกับทุกคนแต