ปีผ

แดนอา

หารแคว้น

ตั้งรายล้อมอยู่ใกล้เขตทะเลสาบ ที่อยู่ใจกลางทะเลทรายอันแห้งแล้ง ไม่น่าเชื่อเลยว่าท่ามกลางผืนทรายอันแ

พระหว่างการทำสงครามกับชนเผ่าอาเคอซู่ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวเผ่าซงหนู ในเวลานี้แม่ทัพหนุ่มนามกระฉ่อ

ทียนหยวนเวลานั้น อันได้แก่สกุลตงฟาง สกุลหยวน สกุลสวี่ สกุลพาน สกุลเฉิน สกุลอวี๋ สกุลเห

งเมืองเป่ยเยี่ยนมาแล้ว ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้น กองทัพของเทียนหยวนหลงกลศึกของซุนเหว่ยอี้อดีต

ราะว่าถูกมู่หรงฉีใช้แผนลักพาตัวนางมาเป็นตัวประกันเพื่อเจรจรต่อรองกับผู้เป็นพี่ชาย ด้วยความเสียใจที่เส

เสียเอาไว้พร้อมมอบหยกบุบผาที่นางให้ไว้ก่อนตาย ชาวเมืองทุกชีวิตที่อยู่ในเมืองเป่ยเยี่ยนถู

้เมืองดังกล่าวตกอยู่ในการปกครองของเทียนหยวน พร้อมย้ายฐานบัญชาทัพและกำลังทหารทั้งหมดมาที่เมืองเป่ยเยี่ยน ซึ่งเต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์และน้ำดิน

ภายในราชสำนักต่างเห็นชอบตรงกัน เพราะเมืองดังกล่าวเป็นที่หมายปองของแคว้นน้อยใหญ่มาอย่างช้านาน ซึ่งต้องการท

ัพผู้กล้าเป็นที่เลื่องลือไปทั่วหล้า หากแต่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลบว่า

งมาไว้ในความครอบครอง และทุกชีวิตของชาวเมืองที่จบสิ้นนับหลายพันล้วนเป็นการกระทำของแคว้นเฉิง

นเวลานั้นไร้สิ้นกองทหารของเทียนหยวนแม้แต่น้อยด้วยเพราะถูกกำยานพิษล้มตายจนหมดทั้งกองทัพ ด้วยเหตุนี้เหตุการณ์สังหารหมู่ฆ

วยเพราะกองทัพเทียนหยวนถูกกำยานพิษจนล้มตายหมดทั้งกองทัพ และยังรวมไปถึงชาวเมืองเป่ยเยี่ยน ต่างก็พากันตายเพราะถูกพิษจนหมดเมืองด้วยเช่นกั

ยงชีวิตเดียว ไม่หลงเหลือสิ่งมีชีวิตที่จะมายืนยันเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงของเมืองเป่ยเยี่ยน แต่อย่างใด หากแต่ขึ้นชื่อว่าสงครามจุดจบก็คือค

ดิมทีถูกกองทัพของเทียนหยวนบุกโจมตีจนเมืองจวนเจียนก็ใกล้แตกแล้วเช่นกัน ด้วยเพราะบุรุษทุกคนในเมืองออกมาปกป้องเมืองของตัวเอง ต่อสู้จนตัวตายอยู่

การโหดเหี้ยมเช่นนั้นโดยที่เฉิงฮั่นไม่ต้องเสียเวลาออกแรงแต่อย่างใด ครั้นเหตุการณ์แปรเปลี่ยนไม่

ด้ ลี่หยางลงมือแก้แค้นมู่หรงฉีเป็นการส่วนตัว แต่ในขณะเดียวกันหาท

ิ่มต้นบุกยึดดินแดนที่แคว้นเฉิงฮั่นหมายตาจะเข้าครอบครอง และมีไมตรีต่อกัน

ุกเข้าโจมตีแคว้นเฉิงฮั่นให้ได้อย่างแนบเนียน เพราะตงฟางลี่หยางมีแผ

วมพระมารดาเดียวกันของมู่หรงฉี พระนามว่าองค์หญิงมู่หรงชิงเสียน ได้รับพระบรมราชโองการให้เป็นตัวแทนของแคว้นเฉิงฮั่นเสด็จเข้าร่วมงานเชื่อมสัมพันธ์

นเวลานั้นได้ลาดตระเวนผ่านมาพบเข้าให้พอดี จึงได้เข้าช่วยชีวิตเอาไว้ได้ทัน พร้อมกับนำองค์หญิงมู่หรงชิ

รายอันร้อนระอุมานานติดต่อกันกี่วันแล้วก็มิอาจล่วงรู้ได้ ก่อนหน้า

มาภายในรีบเดินตรงไปเบื้องหน้า ซึ่งตงฟางลี่หยางกำลังยกถ้วย

งฮั่นนำกองทหารม้าหนึ่งร้อยนายมุ่งหน้าไป

ม่ทัพผู้กล้าแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เต็มไปด้วยความน่ากลัวและดุดันเป็นที่หวั่นเกรงอย

ตอนนี้เป็นเช่นไร”ลี่หยาง

นระอุและถูกความเย็นจัดในเวลากลางคืนของทะเลทรายมานานหลายวัน ซึ่ง

พากันแยกย้ายยกกองพลออกมาจากบริเวณบึงพระจันทร์ ตามคำสั่งของท่านแม่ทัพ ลมหายใจของนางก็เริ่มรวยรินเต็มท

ดพร้อมหัวเราะอยู่ในลำค

บมาอย่างละเอียด และจงนำคำสั่งของข้าไปจัดเตรียมทัพเคลื่อนพลมุ่งหน้าเข้าสู่ชา

งแข็งขันพลางเงยหน้าขึ้นมองแม่ทัพใหญ่ขอ

ียวของฮ่องเต้เฉิงฮั่นเอาไว้ อีกทั้งสภาพขององค์หญิงในยามนี้ก็ดูท่าคงจะไม่รอดอย่างแน่นอน เช่นนั้นแล้วจะสามารถบอกเหตุการณ์ที่องค์หญิงได้ถูกท่านแม่ทัพช่วยชีวิ

ยิ้มออกมาบางเบา ก่อนจะเอ่ยตอบกลับไปครั้นถูกรอง

ผู้นั้นจริงๆ แต่บังเอิญว่าดันมีกลุ่มคนที่มีความแค้นต่อมู่หรงฉีชิงตัดหน้าข้าไป ลงมือกับองค์หญิงน้อยผู้นั้นไปเสียก่อน จึงทำให้แผนของข้า

่อหน้ามู่หรงฉีเสียจะดีกว่า ข้าก็แค่ทำหน้าที่สนับสนุนให้พี่น้องได้มีโอกาสเห็น

่างเงียบๆ นี่ถ้าหากไม่มีกลุ่มคนปริศนาชิงลงมือกับองค์หญิงผู้นั้นตัดหน้าท่านแม่ทัพไปเสียก่อนแล้วละก็ ดูท่าองค์หญิงน้อยผู้นั้นจะต้องถูกกระท

าใจดีทุกอย่างแล้ว”กล่าวพร้อมรีบหันก

ี่ถืออยู่ในมือตรงหน้า ก่อนจะหมุนวนไปมาพร้อมเอ่ย

กระทำในอดีตที่สร้างไว้กับผู้อื่นจึงทำให้นางต้องได้รับผลเช่นนี้ ช่วยไม่ได้ที่น้องสาวของเจ้าต้องมาพบกับจุดจบทั้งๆ ที่ควรจะต้องมีชีวิตที่ยืนยาวและดีกว่านี้ จ

อันล้ำเลิศไหลเวียนอยู่ในกายภายหลังได้กลืนมุกวิเศษเข้าไป และเพียงครู่เสียงหัวเราะกึกก้องของตงฟางลี่หยางพลันดังขึ้นอยู่ภายในกระ