ยาบา

ก๊อ

ก็ดังขึ้น ประตูถูกผลักเข้ามาพร้อมกับร่างบางของหมอมายเพื่อนห

ข้าวกัน เท

ี่ได้เห็นรอยยิ้มของเขาส่วนมากธันมักจะไม่ค่อยยิ้ม

ห้ธันยิ้มบ

ำไม

" มายเอ่ยชมชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มหวานร

นตอบรับแค่นั้น ก่อนจะเอ่ยถามในประโยคต่อมาเสีย

โรงอาหารเหมื

้นเขาและเธอก็พากันเดิน

นน ค

ึ้น เขาหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าเสื้อกาวของตัวเองขึ้นมาดูเบอร์ที่โชว์

ับเหรอ

นเชิงเข้าใจธันก็กดรับสายผู้เป

รับ

งานแล้วมาหาฉั

ีธุระอ

หรือไงแกถึงจะมาหาฉัน

กเจอดีแน่!!) อาจข่มขู่ลู

ผู้เป็นพ่อทันที เขาพอจะรู้ว่าทำไมถึ

หรือเปล่าธันสี

าทานข้

ไม่สบายใจก็บอกมายไ

อ ขอ

แล้วแต่ก็ขัดใจผู้เป็นพ่อไม่ได้เขาจะไม่ยอมเสียทุกอย่างที่สร้างมากับมือ ถึงโรงพยาบาลเขาจะไม่ได้เป็นคนสร้างมันขึ้นมา แต่อีกอาชีพของเขาคือ

บ

อไม่เห็นเจ้าของผับจึงถามหาพร้อมกับหย่อนสะโพกนั่งข้างกรตรงข

ันไม่มาหรอกติดเมียกับ

นั้นเอาแต่หมกตัวอยู่ในห้อง

อื

แต่โรงพยาบาล " กรถามพร้อมกับกระดกแก้วน้ำสีอำพ

รื่อง

าน " แพททริคตอบอย่างรู้ทัน

าเจ้าสาวมึงยัง ส

อำพันเข้าปากอึกใหญ่รวดเดียวจนหมดแก้ว

มวะ? จะได้

อาม

เพิ่มให้อีกหนึ่งคน ไม่นานเธอคนนั้นก็เดินเข้ามาหย่อนสะโพกนั่งตักธันพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างคล้องคอชายห

นไอ้หน้านิ่งของเรา

แค่นั้นก่อนจะปรับเปลี่ยนสี

่งนี่คำนี้ค

น้องมิลินไง คู่กัด

ออว

คาญ!!!! " ธันแหวใส่เพื่อนรักทั้งสองอย่

มึงกูจะเตรียมฉลองครั้งยิ่งใหญ่ให้มึงเลย!!! " แพททริคกล่าว

ูก็ไม่เอายัยนั่นม

ดเหมือนมึงตอนแรกดูตอนน

--------------