ยกลับไปอยู่เมืองไทย ตอนนั้นคงได้พบหน้าลูกชายมากขึ้น แค่ตอนนี้เขายอมรับสาย ยอมพูดคุยด้วย สำหรับเธอเพียงเท่านี้ก็มากพอแล้ว เพราะก่อนที่ทิมจะเสียชีวิต กษิดิศไม่ยอมติดต่อกับเธอด้วยซ้ำ แม้จะ

ำชมเหล่านั้น เธออยากคุยกับลูก อยากกอดลูก แต่ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าไหร่ กษิดิศก็ยิ่งห่างเหินเธอออกไปมากเท่านั้น แต่หนึ่งเดือ

มที เพราะเขาได้มอบสิ่งมีค่าให้เธอนั่นคือ “ลูก” การเสียชีวิตของทิมนั้นผิดธรรมชาติเนื่องจากเขาถูกลอบยิง กษิดิศให้ทางตำรวจสืบคดีนี้อยู่เพ

ญ่ทอดผ่าน วันนี้ผืนดินชุ่มชื้นเพราะฝนตก ต้นไม้ใบไม้เขียวขจีโดยรอบทางเท้าที่กษิดิศเดินอยู่นั้นจรดมาถึงรั้ว ขนาดใหญ่ ซึ่งทำหน้าที่กั้นพื้นที่บ้านและค่ายมวยให้แยกออกจากกัน รั้วนี้พึ่งสร้างได้ไม่นา

ม่ยอมให้ขึ้นชกจริงๆ สักครั้งเดียว แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าเพราะอะไรพ่อถึงห้ามแบบนั้น เขาต้องหัดควบคุมอารมณ์

น ชายหนุ่มผู้ที่ทุกคนคิดว่าเข้มแข็งกลับอ่อนแอที่สุด เขาเป็นลูกที่ปากหนัก ไม่เคยบอกรักพ่อทั้งๆ ที่รักและผูกพันกันมาก เมื่อเ

าประตูบ้านนั้น รถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งก็ขับเข้ามาจอด ชายหนุ่มหันไปมอง ก่อ

ีครับค

รษณีย์คนนี้ไว้แล้ว เพื่อให้ส่งจดหมายหรือเอกสารทุกอย่างที่ถูกส่งไปยังบ้านของเอก

ดให้ชายตรงหน้า โปสการ์ดเขาพอจะเดาได้ว่าเป็นของไ

ณมากคร

ากบ้านหลังใหญ่ กษิดิศพลิกโปสการ์ดขึ้นอ่านก่อน เขายิ้มเพราะเป็นของไอริสาที่มักจะส่งมาให้เดือนละครั้ง ก่อ

บที่นอนอาหารการกินรวมไปถึงการเรียนก็ดูแลให้เป็นอย่างดี เขียนไปเขียนมาก็วกกลับมาที่เรื่องค่าใช้จ่ายที่บอกว่าเพิ่มมากขึ้นทุกวัน พร้อมทั้งเพิ่มความหนักแน่นของความลำบากว่าตัวเองนั้นมีลูกๆ ที่ต้อ

ด้วางแผนเรื่องที่ต้องการให้ไอริสาไปเรียนต่อที่เซอร์แลนด์ไว้แล้ว จึงได้ส่งเงินค่าเล่าเรียนให้ผู้เป็นป้าไปจำนวนหนึ่งแล้ว ซึ่งดูเหมือนจะมากพอสำหรับเป็นค่าใช้จ่า

งป้า ครั้งที่แล้วเขาคือคนที่โอนเงินไปให้ตามจำนวนที่ป้าของทั้งคู่ขอมา เพราะจะได้จบปัญหาไป แต่ไม่คิดว่าจะได้รับจดหมายแบบ