ดอกที่ตอนนี้ยังบอบบางตามวัยเพียงสิบหกปี แต่อีกไม่นานร่างกายนี้จะถูกเปลี่ยนไปจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ดวงตาค

ตามที แต่ธาราไม่เคยเลยสักครั้งที่จะลืมเลือนสิ่งต่างๆ ที่ชายในภาพปฎิบัติกับเขาเพราะ

ทำให้ธาราผ่อนพักร่างกายและ ย่อเ

ู่ในมือน้องสาว มันคือการ์ดทำมือเด็กน

นที เป็นการ์ดที่ด้านในมีข้อความเขียนด้วยมือว่า ‘ยินดีด้วยค่ะพี่ธารา’ ด้วยลายมือข

ริยสัจ ๔ •ความกตัญญู” และสองเสียงก็ท่องความหมายของดาวแปดแฉกที่ผู้เป็น

พี่เก่

ายเก่ง

บทิม ทรัพย์โภคิน ร้องบอกลูกๆ

ยงเล็กๆ ก็ต้องร้องลั่นบ้านเมื่อพี่ชายที่ ตัวสูงกว่าอุ้มเธอขึ้น และสองพี่น้องก็หยอกล้

ม่นอน” ธาราเอ่ยกับมา

่งก็ห่วงเศร้าที่ต้องห่างกัน ธาราเมื่อรู้สึกว่าแม่เงียบไปเขาจึงขยับมานั่งพับเพียบที่พ

ม่ทุกวันหยุดนะครับ”

ใจ ลูกไม่ต้องห่วงแม่กับน้อง แค่ด

แม่ได้” ดวงตาเข้มค่อยๆ เริ่มแดง ตั้งแ

เรื่องโดยขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหยิบธนบัตรจำนวนหนึ่งออกมา “ธาราลูก

บำรุงร่างกายแม่นะครับ หลังจากที่ผมไม่อยู่เรื่องพรวนดินถางหญ้าไถพง ผมคุยไว้กับรุ่นน้องที่โรงเรียนแล้ว เขาจะเข้ามาดูแลเรื่องต่างๆ พวกนี้แทนผมเอง แม่ไม่ต้องทำนะครับ” ทับทิมมองลูกชายด้วยรอยยิ้มที่เต็มไป

ดสามีลูกๆ ที่ขาดพ่อ นี่ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว ธาราเติบโตขึ้นและเขาก็มีปนิธานในการดำเ

หรือคะ” เด็กหญิงน้อยลำธารวัยเก้าขวบเอ่ย

กลายเป็นพี่ชายที่

ด้ต้องหันไปมองภาพคนสามคน หญิง วัยกลางคนหน้าตาใจดีคนหนึ่งที่กำลังยิ้มมองเด็กหญิงเจ้าของเสียงหัวเราะกับชายหนุ่มที่ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเขามาที่นี่ทำไมกันภาพความอบอุ

่อย่างยากลำบาก “วันศุกร์นี้เจอกันครับแม่” เขาโบกมือลาพร้อ