็ได้นั่งกิน

ต๊ะทำงาน ท่านขุนให้ผมกินก่อนส่วนตั

ไม่หิวห

กสารราชก

ใหญ่จัง มีสองตัวพอดี

อยหนึ่งกะพริบตาให้หนึ่งทีเป็นเชิงอนุญาตแ

ยิบปลาขึ้นมาแท

้าวสวยเข้าก

ี๊

แทะปลาอยู่นั้นเองก็รู้สึ

้างหมอนถาม “เป็น

คอดุ๊

ู้สึกเหมือนว่

จะเกา แต่ท่านขุนยืนซ้อนหลังเ

งกัด อ

นนี่ครับ

ีกข้างเกาแทนแต่ก็โดนรว

อเป

ุน ปล่อยผมเถอะ

้ ล้าง

ก็ได้ครับ ผมขอเ

ป

ี่ 2 ก็เกิดขึ้น ผมก็จะเกาท่านขุนก็จะไม่ใ

ปล่อย มัน

ผ

อ๊าก

นเลียซ

ม่เคยมีแฟนมาก่อนมือสาวก็ไม่เคยจะได้จั

คันฤ

.

้อยแล้ว ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนกับผมกำลังเสี

่องนี้เป็น

ุ

ะลิ ที่วางข้างผ้าขาวข้างๆถาดอาหาร มื้อหน้าค่อยๆเ

สะอา

.

งด้วย เจ้

.

องสีหน้าน้องเล็ก ด้วยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร แต่คนที่กลัวดอกพิกุลจะร่วงออกจา

ดงแล้ว

มพร้อมเครื่องเขียนเดินไปนั่งที่เตียง

…

ุนโรค

ีๆเขาไม่ทำกัน มีที่ไหน ตั้งคำถามเดิมๆซ้ำๆตลอดทั้งช่วงบ่าย ร่ายย

มย

านอนบน

ขุนนอนเตียงไปเถอะครับ นี่ห้องท

ีกก็ไม่รู้จะเจออะไรบ้าง จ

่างไรก็ไม

นอนที่พื้น

่อยากจะเถียงด้วย

ป็นไม่ได้ยินเสียงเขา ก็แอบปรามาสในใจว่า เด็กดื้อ จากนั้นก

จะทำอะไ

ื้อก็คือเด็กดื้อ วางลงฟูกไม่ถึงสามวินาทีก็ทำท่าจะลงไปนอนที่พื้น

็นทั้งคัน เจ้า

อนได

ั้งคืนมีหวัง

ทัง

งเกิดขึ้น ผมตาโตจ้องหน้าท่านขุน จ้องไปยังริมฝีปากหนาสีน้ำตาลขอ

อนบนเตียงนิ่งๆ ปล่อยใ