่หุบเขาคนเถื่อน หญิงสาวนั่งเงียบพยายามกลั้นน้ำตาแห่งความหวาดกลัวเอาไว้สุดความสามารถ เพราะรู้ว่าแ

ยใหญ่สักค

ังจากที่เสิร์ฟน้ำท่าให้กับแขกที่มาเยือนยังหุบเขาคนเถื่อน ที่นานๆ ครั้ง

ห้เขาเอ็นดูเมตตา แกก็จะได้อยู่อย่างสุขสบายหน่อย แต่ถ้าไม่ถูกใจเขาแกก็ต้องไปเป็นนางบำเรอให้กับผู้ชายทั้ง

ที่มีแววโศกนิดๆ นั้นก็กวาดมองไปรอบๆ กายอย่างสำรวจตรวจตรา เพราะตอนเข้ามาที่หุบเขาคนเถื่อนนั้น เธอไม่ได้มีแก่ใจจะมองรอบกายนักเพร

มของตัวเองได้แล้ว จึงกวาดตามองสำรวจสิ่งรอบกายอย่างสนใจ อย่างน้อยๆ หากเธ

้วยดอกไม้ที่ปลูกสลับกันหลากหลายชนิด หลากสีสัน ทำให้บรรยากาศโ

คฤหาสน์หลังงามที่ทำให้เธอนึกถึงปราสาทอันลึกลับในหนังสยองขวัญ แม้มันจะไม่ได้ดูเก่าทรุดโทรม เพราะได้รับการดูแลอย่างดี แต่มันก็ดูเข้มขลังน่าเกรงขาม เมื่อเห็นภาพคฤหาสน์ตั้งตระหง่านอยู่บนเนิน

คนไว้ที่นี่ ส่วนคุณผ

้ง การปรากฏตัวขึ้นมาเงียบๆ ของนางทำให

่งชั่วโมงแต่ไม่ยอมมาพบ” กิ

ณผู้หญิงกลับได้เลยนะคะ

้วกระแทกเสียงอย่างไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะเห็นว่าตะวันจะตกดินแล้ว และคำ

ะ อย่าลืมที

นกมลเอ่ยขึ้นเมื่อกิ่งแ

รอีก

ิ่งกับคุณพ่อจะมา

ยไม่ได้เมื่อกิ่งแก้วจะจากไปแล้วจริงๆ แม้ไม่ได้รักใคร่ใยดีต

นก็แล้วกัน อย่าเซ้าซี

ะโยชน์ที่จะอ้อนวอนหรือเหนี่ยวรั้งกิ่งแก้วไว้ จึงหยุดชะงักอยู่ที่หน้าประตู มองดูรถยนต์กลางเก่ากลางใหม่ที่ค่อย