เมียแทนชัง

นาดพอดีตัว ติดกระดุมและตุ้งติ้งที่มีตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัย ยัดชายลงไปในกระโปรงจีบรอบซึ่งมีความยาวสั้นเท่า

นขึ้นทึนทึกอยู่หลังบ้าน ยามที่เกิดฟ้าฝนลมแรงพัดกระหน่ำ ลำไผ่ปล้องเล็กๆ เหล่านั้นจะลู่เอนไปตามแรงลม ที่บางครั้งก็กระหน่ำใส่เสียจนเธอคิดว่ามันคงจะหักโค่น ทว่ามันก็ไม่ได้หัก และหลังจากพายุพัดผ่านไปแล้ว ลำไผ่เหล่าน

กลับหอก

ยู่ใกล้ๆ กับบ้านยาย กลิ่นจันทร์กับอิงดาวเรียนโรงเรียนเดียวกันมาตั้งแต่ชั้นประถม และยังสอบเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัยเด

ียงหวานถามเพื่อนอย่างสงสัย เพราะปกติอิงดาวไ

ันนี้ไม่มีรับน

เลยนะ เดี๋ยวเราจะไปหาพี่ป้อง

นพรุ่งนี้

ะแยกย้าย โดยเธอนั่งรถเมล์ต่อไปยังร้านอาหารแบ

าที่นี่ เธอถามหาพี่ชายกับพนักงานคนหนึ่ง พอพนักงานคนนั้นรู้ว่าเธอเป็นน้องสาวของกวิน ก็รีบพาเธอเด

ส พลางยกมือไหว้พี่ชายกับคนรักของเขา โดยไม่ทันสั

ยทักทายตอบและยกมือขึ้

รถเมล

ีรับน้องเหรอ ทำ

ัน และพรุ่งนี้ไผ่ก็มีเรียนช่วงบ่ายด้วย ไผ่อยากมาช่วย

มาช่วยพี่ก็ได้ แค่ไผ่ตั้งใจเรียนพี

กอย่างไผ่ก็คิดถึงพ

หายคิดถึงก่อน แ

บกอดเอวเขาแล้วซบหน้าลงบนอกอุ่นๆ อย่างที่ชอบทำเป็นประจำในตอ

อเรา โตแล้วนะ ถ้าวันหน

รอก ไผ่จะทำทุกอย่างเพื่อให้พี่ป้องเ

กลิ่นจันทร์คืออีกหนึ่งกำลังใจของเขาหลังจากที่พ่อกับแม่จากไปเมื่อหลายปีก่อน น้องสาวเขาเป็นเด็กดีมาก ไม่เ

ยตาคนอื่น แต่พี่ป้องก็ยังจะเป

องสาวแนบแน่นกว่าเดิม เขาได้แต่หวังว่ากลิ่นจันทร์จะไม่ห

อ้อมแขนของพี่ชาย ก่อนจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป

ำลังดัง กิจการของร้านไปได้ดี ซึ่งอีกไม่นานพี่ชายของเธอคงจะสบายขึ้น และเธออยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ เพราะที่ผ่านมากวินทำเพื่อคนในครอบครัวมาตลอด พี่ชายเธอส่งเงินให้ยายทุกเดือน เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในบ้านและเป็นค่าเล่าเรียนให้เธอ แต่ตอนนี้ภาระของ