พรไหม ที่ยืนต่อแถวอยู่หลังสุด ทั้งที่เธอมาก่อนใคร เหตุผลง่ายๆ เพื่อนนักศึกษาที่เป็นผู้หญิง

นบรรดาเพื่อนผู้หญิง ที่อยู่ด้านหน้าแพรไหมก็คุยกันเสียงดังขึ้น

กคอขึ้น จนทำให้กลุ่มรุ่นพี่นักศึกษาผู้หญิงเดินเข้ามาใกล้ เพราะเธอทนฟังรุ่นน้อ

ุและหวงมากด้วย หวังว่าน้องคงไม่อยากเจ็บใจและเจ็บตัวฟรีหรอกใช่ไหม" นั่นคือเสียงของพล

รับ" นั่นคือเสียงของกวิน เขาพูดจาฉะฉาน เสียจนนักศึกษาหญิงรุ่นน้องนั่งฟังเพลิน เ

นซองเล็กๆ เรียบร้อยแล้วค่ะ" หญิงสาวรุ่

ไม่เจอจะโดนทำโทษ" เมื่อกวินประกาศใส่โทรโข่งเสร็จเรียบร้อย ทุกคนหยิบกระดาษออ

กศึกษาหญิงคนหนึ่ง ที่ยืนอยู่ไม่ไกล

ิต้า" แพรไหมพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานไ

ู้จักเช่นกัน เธอได

ิด" แพรไหมพูดพร้อมกับดึงกระด

ตังค์ไปฝากทุกวันเลย" ริต้าพูดทีเล่นทีจริง เพราะเธอเชื่อว่าคงไม่มีใครชื่อธนาค

รไหมอ่านพร้อมกับทำหน้างงๆ เช่นกัน ก่อนจะถอนหายใจ

ริต้าพูดออกมา เพื่อหาแนวร่วม เพราะช่วงเช้าเธอรีบเลย

ด้นะ" แพรไหมถึงกับยิ้มแหยๆ ออกมา เมื่อเ

งริต้า ซึ่งเธอมีหน้าตาฝรั่งจ๋า แต่คำพูดคำจาเปรียบเทียบไม่ต่างจากไทยแท้ จนทำให้แพร

เพื่อน เร็วเดี๋ยวไม่ทัน

อย่างสงสัย นักศึกษาคนอื่นเขาวุ่นวายตามหาพี่รหัส แถมยังวนมาถามผู้ชายกลุ

กลัวจะถูกทำโทษ แต่ที่แน่ๆ เธอรู้แค่ในเวลานี้ก็คือกองทัพต้องเดินด

ัย ริต้าก็จัดการสั่งอาหารทันที ส่วนแพรไหมนั้นเธอมาเ

งอะไรล่ะ

องนาฬิกาที่ข้อมือ ซึ่งเหลือเวลาอีกสิบห้านาที นั่นหมายถึงเธอต้องกินข้าวในจานนี้ใ

ม เธอไม่พูดไม่จาตักข้าวเข้าปากอย่างมูมมาม เมื่อเวลานี้ทั

หรอก ไม่ต้องรีบกินขนาดนั้นก็ได้เดี๋ยวติดคอตายนะ" แพรไหมอดที่จะเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้ ริต้

แทนคำตอบให้เพื่อน เนื่องจากข้าวเต็ม

ค่ก! แค

า" แพรไหมพูดพร้อมกับยื่นแก้วน้ำให

ล้ว..เฮ้ย! ..เหลือเวลาอีกแค

เธอออกไปจากโรงอาหารทันที แต่วิ่งมาได้แค่ครึ่งทา

ะ" ริต้าพูดพร้อมกับทรุดตัวลงนั่งอย่างหอบเหนื่อย

ม่ต้องวิ่ง ริต้า

ริต้าพูดออกมา ขณะที่เธอ

นั่งพักก่อนเถอะริต้า" แพรไหมเข้าไปพยุงริต้ามานั่งพักใต้ร่มไม้ ยังไงซะวันนี้ท

ยิม--

คยอันดีระหว่างรุ่นพี่สายรหัสกับรุ่นน้อง คู่ไหนจะมีความสามัคคีและไปถึงเส้