กินข้าวที่บ้านหลังเก่า เจี่ยน

รถจากลาน้าน เธอก

ูดขึ้นมาว่า “คุณหนู คุณโหลวให

ผิดหวังในแววตาเอาไว้

ะไปจากบริ

นหลังเก่าต้องผ่านที่นี่ด้วย แค่ต้องเสียเวลานิดเด

ม่นาน รถของโหลวยวี่ก็ขับตามมาทันแล้ว ทั้งสอ

ม่อยากนั่งรถคันเด

ลวเจียเฉิง เธอก็เรียกเขาข

ักแล้ว แต่แรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขากลับยังไม่

นที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขา เธอคือภรรยาคนที่สองของเขา แล้วก

ง ตอนนี้ก็อายุยี่สิบหกปีแล้ว ได้ยินมาว่าพวกเขากำลังแย่งช

ดนถูกดูถูกเอาไว้ ทำให้เธอไม่สามารถลบปมในใจนี้ออกไปไ

ขึ้นมา ซึ่งโหลวยวี่มั่นใจมากว่าโหลวเจียเฉิงต้องนอกใจแม่ของเขาตั้งนานแล้ว ดังนั้นเขาเลยไม่เคยแสดงสีหน้

้ความสำคัญกับความสามารถของโหลวยวี่มากด้วย แล้วก็ส่งต่อตำแหน่ง

ามประชดประชันว่า “เด็กคนนี้ไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนบ้างเ

มาก็ทำเสียง “หึ” ขึ้นมา จากนั้นก็พูดประชดประชันขึ

้วก็ยกขาขึ้นมานั่งไขว่ห้าง ใน

ัติที่จริงจังจากเขาอย่างไรอย่างนั้น สายตาที่มองไปที่หลิ่วเจียราวกับเป็นมีดที่คมกริบ แล้วเขาก็พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยั

ย่างคับข้องใจ แล้วก็พูดขึ้นมาอย่างอ่อนโยนว่า “ยวี่เอ๋อร์ ที่นาย

ทีเธอก็ไม่ถูกชะตากับลูกชายของอดีตภรรยาของสามีเธอคนนี้อยู่แล้ว พอเขารับเจี่ยนเยวเลี้ยง ก็ทำให้เธอ

วไม่ค่อยได้มาอยู

ละถามขึ้นมาว่า “ได้ยินมาว่าตอนนี้นายกำลังคบกับคนในวงการบันเทิงอยู่เหรอ？ นายคงไม่ได้อยากแต่งงานกับ

แล้วยังจะถามผมทำไมอีกล่ะ？ คุณหนูจากตระกูลร่ำรวยพวกนั้น ผมไม่ได้ชอ

คติอะไรของน

ดกันแค่ไม่กี่ประโยคก

พูดคุยเพียงเท่านี้นี่แหละ แต่วันนี้แตกต่างออกไป ไม่รู้ทำไมโหลวยวี่ถึงยังคงยืนกรานที่จะไม่ยอมแพ้ แถมเขายังเห

เจี่ยนเย

ูกสะใภ้

แต๊ก ๆ” ของรองเท้าส้นสูงที่ดังมาจากที่ไกล ๆ ค่อย ๆ ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้ว เมื

ที่บ้านเก่าของเ