ี่ไม่ได้เห็นริมฝีปากอวบอิ่มของเธออ้างับช้อนอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาแบบนี้ ธันวาลอบมองใบหน

เผลอยกยิ้มขึ้นเมื่อได้มองเธอ หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นแรงถี่ๆ ราวกับวันนั้น วันที่เขาตก

ุ

๊ยย

ิอ่านเป็นขโ

เนื้อหนุ่มในอายุสิบหกหมาดๆ กำลังจับคอเสื้อของ

อยหน

แล้วเรา ทำไมถ

่อย

่ออ

ืนเป็นไฟก็รู้สึกถูกชะตา เขาวางเด็กน้อยแก้มป่องลงกับพื้นหญ้าแล้วคว้าแขนเธอเอาไ

่อย

ธันวา เร

ห้ปล่

ง ถ้าไม่ตอบคำถา

้าขึ้นหยิ่งผยองได้เพียงแป๊บเดี

่อพ

ยุล

ส

หรอ บ้านอยู่ไหน

ันกลับมาก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อด้านหลังของพี่ชายที่เพ

ี่ งะ ...

่อเลี้ยง ปากเล็กเบะคว่ำ ก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยเสียงที่ดังมากๆ เจ้างูตัวเขื่องตกใจเสียงร้องของเด็กตัว

ี่

็บไ

ม้แต่หัวใจแกร่งของเขาก็เต้นถี่ๆ ราวกับรู้สึกตกหลุมรักคนน้อง ธันวาได้สติกะพริบตาปริบๆ พลางคิดในใจ 'เด็กตัวแค่นี้มึงคิดจะเคลมเหรอวะไอ้ธัน

ีอะไรติดอ

้วคนที่บ้า

บป้ามะลิค่ะ ส่วนพ

รับ' จะโดนงอนไหม แต่โดนงอนแล้วจะแคร์ทำไมในเมื่อไม่ได้เป็นอะไรกันแ

มแล้

ังไม่

ายหมายถึงว่านายกิ

มไง ฟังไม่รู

ทุนให้ลูกน้องกลับไปก่อนโดยไม่ต้องมีใครตามเป็นครั้งแรกเลยนะ เข

ย์ให้ จัดกา

ำงานนะคะ พรุ่งนี้พาย

ากว่าเดิมสัก

ำไ

กหนึ่งห่อ แล้วเดินตรงไปที่รถยนต์คันหรูของตัวเองทันที ปล่อยให้พายอาร์ยืนนิ่งอยู่อย่างเดิมโดยไม่ทันได้สังเกตเงามืด

ทำยังไง

่านไฟเก่ามันลุกเราก็แ

ต้องทำอะไรอี

น พวกเรารอไม่นานหรอกถ่านไฟเก่าต้องปะทุขึ้นมาแน่ หลั

ับบ

กโง่อยากอ่านหนังสือเล่มเดิม มันก็ต้องเจ็บแบบเดิมสิวะ หรื

ักนัก

ณที่มา

ายตาก็สอดส่องไปทั่วหอพักนักศึกษ

สิบเก

นสุดเล

ว ไม่ใช่อะไรหรอกนะเขาแค่อยากจะปรับปรุงมันพอดีเท่านั้นเอง

ปได้ร

าพูดจายียวนมองหน้าเธอด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป แววต

! ก็นายดึงถุงข

้วน่ารำคาญจริง พรุ่งนี้ลงม

ม และเขาก็ทำไม้ทำมือให้เธอเข้าไปในหอพักก่อนเพื่อความปลอดภัย เขาอยากเห

ธเขา มึงเกลียดเขา แต่ทำไมวันนี้ ลงเอยแบบ

ทั้งๆ ที่โกรธทั้งๆ ที่แค้นเธอขนาดนั้น แต่พอรู้ว่าเธอต้องกลับบ้านเองดึกๆ พอรู้ว่าไอ้เวรนั่นมันไม่มารับเธอ มันก็อดที

ยไปไหนมาวะ แล้วตอ