ริมฝีปากบางอีกรอบ มือทั้งสองวางแหมะที่ทรวงอกอิ่มบดขยำอย่างถนอ

ย เธอเริ่มหายใจหอบถี่ขึ้น แขนเรียวตวัดคล้องคอมานูแอลแน่นเมื่อเขากำลังเ

ู้สึกเป็นสุขโดยที่ไม่สามารถสรรหาคำไหนมาอธิบายได้ ทุกจังหวะที่เขากดสะโพกกระแทกตั

สุขจนแทบทะลักออกมาจากปาก ทุกวินาทีที่เขาได้หาความสุขจากร่างกายของเธอยิ่งทำให้เขารักและหวงแหนเธอมากขึ้น อยาก

ของเขายิ่งเสมือนภาพนั้นเป็นเชื้อเพลิงราดกองไฟ เขาไม่สามารถลดลีลาเร่าร้อนลงได้จริงๆ

งจังหวัดนนทบุรี หลังจากที่พ่อของเธอป่วยเดินไม่ได้ปานวาดก็ให้พ่อของเธอมาอยู่ที่นี่เพื่อรักษาตัวกับที่ที่มีธร

ะพี่ป้าอิ่ม” เข้าบ้านมาได้เจ้าเอ่ยก็เอ่ยถาม

ิ่มเริ่มมีท

ยอีกไม่นานก็น่าจะเดินได้” อัคพลพาตัวเองพร้อมรถ

งรีบเข้าไปสวมกอดพ่อของเธอเอาไว้แน่น ความหวังที่เธอจ

อีกสองสามถุงจากมือของเจ้าเอยเข้าไปในครัว ด้วยคิดว่าหากอยู่ต

คุณค

ุยกันที่สวนหลังบ้าน เพราะเขามีเรื่องราวมากมา

นยังไงบ้างล่ะลูก มีค

ห้เอยมีความสุข แต่...” เจ้าเอยเริ่มก้มหน้างุด อันที่จริงไม่ได้อย

ราะเรื่องม

ป็นพ่อเอาไว้หลวมๆ เธอซบใบหน้ากับ

อะไรตรงๆ

อ เธอยกมือปาดน้ำตาลวกๆ และพยั

ผ่านมาเราไม่มีใจรัก

้เธอก็เคยถามกับหัวใจของตัวเองเ

ม่รู้เหม

อยจะยิ้มได้ทุกครั้ง ไม่เหมือนตอนที่พูดถึงมาวิน

เอยรู้สึกผิดกับวิ

รู้สึกผิดก็ได้นะลูก คิดให้ดีๆ ว่าตอนนี้เอยกำลังรั

ื่องที่เอยแต่งงานกับคุณแอลไปแล้ว ทั้งที่เอยก็สัญญากับวินว่าถ้าเค้ากลับมาจากต่างประเทศเอยจะแต่

ากก่อนหน้านี้เขาไม่หลงปานวาดจนพาเธอเข้ามาในชีวิต และยอมตามใจถวายเงินให้เมียใหม่อย่างไม่คิดขัด คงไม่มีปัญหาเรื่องหนี้สิน

นนี้เอยกำลังรักใคร” ขณะที่ขับรถออกมาจากบ้านสวนของพ่อ เจ้าเอยยังนึกถึงคำพูดของพ่อก้อง

ราะไม่มีเวลาไหนเลยที่เธอไม่รู้สึกมีความสุขเมื่ออยู่ใกล้กับมานูแอล หรือความ

ำลังสับสนออกไปก่อน เพราะตอนนี้กำลังทำใจให้เข้มแข็ง

อยขณะที่เธอกำลังยืนเหม่อมองท้องฟ้าใ

่อนออดอ้อน เพราะรู้ว่างานถ่ายแบบที่ภรรยาของเขาจะต้องไปทำค่อนข้างโชว์เนื้อหนังเบอะพอ

มิค่ะ” อันที่จริงเจ้าเอยก็ปฏิเสธงานของมิราไปหลายงานจากที่รับเอาไว้ ห

ดท้ายนะครับ เพราะหลังจากนี้

่ะ

วาดฝันไปจนถึงวันข้างหน้าแล้วว่าอีกไม่ถึงปีเขาจะต้องทำให้เจ้าเอยตั้งท้องให้ได้ และห