นียมการต้อนรับพนักงานใหม่ที่ยังไม่เคยเข้าไปทำงานด้วย คิดว่ามีแต่เลี้ยงส่งพนักงานที่เกษียณแล้วเสียอีก แต่เธอก็ไม่

นึ่งที่ยังรู้สึกประหม่าเมื่อนึกถึงชายหนุ่มก็พราะเขาทั้งหล่อและดูดีทุกกระเบียดนิ้ว รูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาคมเข้ม แถมบุคลิกของเขาก็ยั

ู้เสื้อผ้าเล็กเปิดออกได้ดวงตากลมโตกวาดสายตามองเสื้อผ้าในตู้ผ่านแว่นหนา เสื้อ

ีๆ ใส่ไปโรงแรมหรูใจกลางเมืองก็คงจะต้องไปซื้อใหม่ คิดได้ดังนั้นก็รีบหยิบกระเป๋าสะ

พราวจ

้าในตู้ใหม่ๆ ก็มีแค่ชุดที่เอาไว้ใส่ทำงาน” พรา

ิพย์เป็นคนส่งมาให้เอาไว้ใส่คืนนี้ แล้วก็บอกอีกว

ดด้วยเ

รชาพยักหน้าน้อยๆ เธอเองก็เพิ่งจะเห็นบริษัทนี้บริษั

ะเป๋า และเครื่องประดับที่ส่งมาให้เธอสวมใส่ไปงานคืนนี้เป็นแบรนด์เนมทั้งหมด แถมราคาที่ติดมาก็ไม่ใช่น้อยๆ เสียด้วย คิ้วเรียวบาง

้นน่าจะทำให้เธอเดินลำบากอยู่พอสมควร และที่น่ากังวลยิ่งเข้

ดก็คือเรื่องเงินนี่แหละ เห็นทีหากเจอหน้าหัวหน้าของเธอในงานจะต้องถามให้ก

อคนตัวเล็กหุ่นนาฬิกาทรายได้อยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวที่พอดีตัวโชว์เนื้อหนังพอง

อ่ยชมพราวจันทร์ขณะกำลังปัดแก้มแต่งหน้าให้กับหลานสาว ใบหน้ารูปไข่ของพราวจันทร์ดูน่าดึงดูดมากขึ้นเ

ความมั่นใจให้พราวจันทร์เท่านั้น แต่เธอพูดออกมาจากใจจริง หากใครคนไหนว่าหนเธ

แท็กเลนส์ แค่นี้ก็ลืมแล้วเหรอ” คนที่ลืมว่าตัวเองไม่ได้สวมแว่นหนาๆ เห็นตัวเองในกระจก

ิงๆ เหร

หมือนแม่พราวตอน

้าตาแบบนี้

งให้เงาที่สะท้อนตรงหน้า หากน้าของเธอบอกว่าตอนนี้เธอเห

กคนอื่นดีเช่นนี้มาก่อน รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคุณหนูไฮโซก็ว่าได้ เพราะมีทั้งรถราคาแพงมาร

เพราะคิดว่ามาถึงงานจะได้เจอผู้คนมากมายในห้องจัดเลี้ยงเล็กๆในโรงแรม แต่เธอกลับถูกพนักงานพาขึ

ราวจันทร์ต้องรีบรั้งพนักงานสาวเอาไว้ขณ

ตะวันตอนนี้เค้

่มกำลังจะมาที่นี่เหมือนกัน ไม่ได้กลัวที่จะต้องนั่งอยู่คนเดียว แต่กลัวว่าพนักงา

ดได้ว่าทำไมพนักงานสาวทำไมถึงพูดถึงท่านประธานเพีย

ันเสียแล้ว พนักงานสาวที่พาเธอมา

างวันแล้ว แต่ที่ยังอยู่ในห้องควบคุมกล้องวงจรปิดก็เพราะไม่แ

ิ่มฉุนหนักเพราะคนที่เขาเห็นในกล้องสวยอย่างกับนางฟ้าไม่

ครับคุณพร

ก็เชยสะบัด ไม่มีทางที่จะเป

รับ” รัชนนท์ก็ยังยืนยันเสียงแข็ง เขาไม่รู้ว่าเจ้านายไปเห็นหญิงสาวในสภาพไห

าเรื่อง ส่วนเลขาคนสนิทก็ยืนหน้านิ่งไม่สะทกสะท้านเพราะเชื่อว่าตัวเองพามาไม่ผ

าผิดตัว เขาไม่ได้อยากได้สาวสวยมาดินเนอร์ในคืนนี้ด้วยแม้แต่นิดเดียว เพราะพว