ามจริงคุณจะ

จะต้องกังวลทำไมว่า

8 คุณก็น่าจะรู้ว่าลูกชายของคุ

ดน่าจะเป็นทนาย มันเกี่ยวกับเ

ดู ในรูปถ่ายมีค

รอคะ ฉันว่าคุณไม่น่าจะจำได้นะเ

เขาจะแต่งตัวหรือแต่งหน้าเปลี่ยนไปจ

ันตั้งแต่เห็น

ผมบอกความจริงไ

ันล่ะคะ ไปหล

ณที่ผับผมก็ตั้งใจแล้วว่าจะมาหาคุณที

ะมาหา

องซึ่งคนฟังไม่ได้เขินอายอย่างที่คิดแต่กลับมองเขาด

วว่าคุณเป็นคนพูดตรงหร

พูดตรงคุณก็คงไม่เชื่

ค

” พีรกันต์คิดว่าผู้หญิงคนนี้นอกจ

งไง

คุณจะได้รู้ว่าผมพ

ามครั้งในสองวันจะพูดกับตนแบบนี้ แล้วสีหน้าของเขาก

กับเป็นเพื

ึงอะไร แต่ผมก็ไม่อยากจะเ

ะคะคุณกันต์” รัญรวีก็อยากจะรู้ว่

คุณก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าต่อกันอี

ขึ้นเ

นกันก็ต้องเ

วลาที่มาเยี่ยมคุณลุ

ผมก็อยากเจอคุณบ้าง อย่าง

เสาร์อาทิตย์หรอกนะคะ

าใจเพราะเขาคลุกคลีอ

ง บางทีถ้าเราหยุดตรงก

างานนะคะ ฉันถามไ

เดาส

มด ถ้าจะให้เดาจริงๆ ก็คงจะเป็นงานที่เป็นเจ้านายตัว

งนะเดาถ

่ะคะฉันเดาไ

การของที

พราะไม่อยากเข้าไปยุ

าะไม่อยากบอกว่าหยุดอ

นค่ะ” เพราะเขารู้ทันหญิ

ที่ยวไหน

ม่

หนมาไหนกับผ

ลายวันพอมีวันหยุดก็อยากจะนอนให้เต็มที่” รัญรวีปฏิเสธ

กไปไหนไกลเรามากินข้าวร้านนี้ด้วย

เสร็จก็ลองโทรถามดูนะคะถ้าตอนนั้นฉันยังไม่กินข

ใช่หอพักในโรงพ

ค

ินไปส

ะ แถวนี้ฉันเดิ

บไปเอารถโรงพย

จนมาถึงลานจอดรถซึ่งตอนนี้เ

่ยนใจแน่

นใจเรื่

นกับเรื่องไปเ

ะเพิ่งเป็นเพื่อนกันได้ไม่ถึ

นานพอสมค

กเลยค่ะ ข

ะ ผมแอดไลน์จากเบอร์โทรไปแล้

ดินไปยังหอพักซึ่งอยู่ท

ู้สึกว่าบรรยากาศมันเปลี่ยนไปอาจเป็นเพราะวันนี้มีคนเดินคุยด้วยตั้

นสนิทอย่างจริญญาฟังแต่ดูนาฬิกาแล้วก็เปลี่ยนใจเพราะเวลานี้เป็นเวลาที

ายยาก การเจอกันในสถานที่อโครจรยามค่ำคืนแบบนั้นทำให้รัญรวีมอบสถานะให้เ

ท่ามกลางความเงียบทำให้ห

จ๊ะถึงมีเวลา

ต่จุ๋มเคลียร

าท์ใช่ไหมล่ะถึงโทร

เรื่องสำค

ล้วว่าเรื่องอะ

าคือเนยไม

ยเห

็นนี้กินข้าวร้

รู้ได

ดเห็นน่ะ ใช่คนที่มา

ทรศัพท์มาจากยุก็เลยโทรมาทวง

ป้าแอ๋วเนี่ยนะเ

่นทีหลังหรือเปล่าเนยก็ไม่รู้เหมื

ะไรกันบ้าง บอกหน

อยากรู้พรุ่งนี้ลงเว

้เลยเหรอแล้วคืนนี

าได้นิดเดียวแต่ถ้ามาหาที่ห้องจะ

าจุ๋มอยากรู

นล่ะ เรื่อง

ต่อมเผือกของจู๋มกำลังหลั

องเนยยังไม่ปิดจุ๋มก็เคาะเรี

น่อย แต่อย่าปิดไ