ูดพร้อมกับเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะทำงานเหมือนเดิม จนตะวันอดคิดไม่ได้ว่าใบบุญ มีความสำคัญกับนายรองของเขายังไงกั

อกไป” ตะวันพูดพร้อมกับโค้งคำนับ ยอมรับในคำสั่งของเจ้า

ินไม่ลง เมื่อหัวหน้าใหญ่อย่างเพชรภูมิเดินเข้ามาทัก พร้อมกับชวนเธอออกไปรับประทานมื

่อนไปด้วยก็ได้นะ

ี่นั่งร่วมโต๊ะต่างคะยั้นคะยออย

าหาเรื่องให้ฉันต้องถูกไล่ออกเลยนะคะ” ใบบุญพูดออกไปด้วย

แอบคิดในใจ เธอทำไมไม่ไปกับเพชรภูมิ เธอไม่เหมือนคนอ

” อันดาเดินเข้ามาทัก พร้อมกับแววตาที่อยากสานสัมพันธ์

สนใจ คงต้องไปทานคนเดียว” คำบอกเล่าของเพชรภูมิทำให้

ทานเป็นเพื่อ

งเธอไปด้วยได้” เพชรภูมิพูดออกมาพร้อมก

นข้าวข้างนอกกับฉันสิ” อันด

บุญรีบปฏิเสธออกไป ซึ่งเธอเองก็ไม่เข้าใจ ทำ

งของอันดาทำให้ตะวันถึงกับอดไ

คงจำหน้าตะวันไม่ได้ เพราะเขามีหน้าที่ขับรถให้กับ

วยความสงสัย เพราะเธอไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับใคร แต่

นค้าถูกตีกลับแล้วนะครับ ทานข้าวเสร็จเชิ

ออกมาเสียงดัง ทุกคนที่ได้ยินตะวันพู

ชมพู่กระซิบลงไปที่ข้างหูของใบบุญด้วยใบหน้าที่ดู

บบุญพูดออกมาด้วยใบหน้าเครียดไม่แพ้กัน เพราะเธอไม่รู้ว่าท่านประธานหน้าตายังไ

้” คำพูดของเพชรภูมิทำให้อันดาถึ

ี่งานผ่านคิวซีแต่มีตำหนิเกือบทุกชิ้น” ดูเหมือนว่าอัน

ระโยคที่แฝงความประชดประชันเอาไว้ ก่อนที่หญิงสาวจะเดินออกไปจากโรงอาหา

น่ๆ ทำไมคนทั้งแผนก ถึงถูกท่า

บบุญพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อต่อโชคชะตา เพราะเธอผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายฤดูกาล จนไม่รู้จักคำว่าเหนื่อย เมื่อ

ให้ใบบุญไปพบที่ห้องทำงาน จนท่านประธานหนุ่มถึงกับทำตัวไม่ถูก เพราะเขายังไม่อยากเปิดเผยสถานะที่แท้จริงให้ใบบุ

ปพัวพัน เหมือนกำลังตามจีบใบบุญ และยังมีอีกเรื่องที่เขาสงสัยคือ

นุ่มคุณไพลิน ลงไปที่โรงอาหารชวนพนั

ยังไงดี ฉันยังไม่พร้อมจะเจอกับเธอในตอนนี้ ในฐานะของท่านประธานบริษัท ฉันกลัวว่าเธอจะหนีไป ใบบุ

ตะวันกำลังทำให้กวิน นึกทบทวยถ้อยคำที่เขาเคยสนทนากับเอเดน ที่เคยบอกว่า ‘เออ! นายไม่กลัวเมียบ้างให้มันรู้ไป’ สรุปว่าเขากลัวใบบุญทำไม

้งนี้ห้ามให้เธอจับได้เด็ดขาด” กวินพูออกมาด้วยน้ำเสียงเข้ม จนตะวั

ตัดสายก่อนที่เขาจะถูกเจ้านายหนุ่มด่าเข้าให้ แต่สิ่งที่เขาทำในวันนี้ ก็ได้ข้อมูลเพิ