งจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง ราวกับดวงตาคู่นั้นสะกดให้เธอไม่สามารถเลื่อนผ่านไปได้ง่าย ๆ ธารใสลอบกลืนน้ำลายไปอึกหนึ่ง ทำไมรู้สึกว่านิ้วชี้ด้านขวาถึงได้ดื้อดึงปานนี้

⁠⁠

ชิดขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีเทาคมดุจ้องตรงมาข้างหน้าราวกับกำลังสะกดหัวใจคนที่เผลอมองตอบ เพื่อละลายคนดูให้แดดิ้นไปตรงนั้น ใบหน้าชายหนุ่มดูโดดเด่นจากทรงผมสั้นเกรี

ึ

หัวทุยสวย ตุ้บใหญ่ หากคำนวณจากความหยุ่นนิด ๆ น่าจะเป็น นิตยสารเล่มหนา หรือไม่ก็หนังสือนิยาย ที

อ้ตัวเล็ก) เสียงห้าวจากหนุ่มร่างใหญ่ใจสาว หากพยาย

นี่ แกไปได้ภาพพวกนี้มาจากไหนน่ะ ไอ้ธาร” เสียงของชายใจสาวไล่โทนเสียงจากสูง ไต่ระดับต่ำและช้าลงเรื่อย ๆ พร้อมกับสายตาอันแหลมคมของนางจ้องมายังภาพที่เธอเผลอเปิดหน้าจอโน๊ตบุ้ค

ูลที่ธารใสนั่งละเลียดเชยชม เอ๊ย! อ่านชีวประวัติของนักร้องหนุ่ม รวมทั้ง ภาพสยิวกิ้ว โชว์รู

ียกง่าย ๆ ก็รุ่นน้องเหลน รึโหลนเนี่ยแหละ อาจารย์ให้ทำรายงาน บุคคลที่ประทับใจ แถมแนบภาพมาด้วย เค้าให้ช่วยจัดหน้า ทำเวิร์ค

ฉันจะไม่แก้ตัวแทนแล้ว และจะหักเปอร์เซ็นต์ของแกลงอีกด้วย! จำเอาไว้” ยังไม่ทันที่ก้นงามงอนเบ้อเร่อเท่อของนาง ผ่านพ้นขอบโต๊ะทำงานของเธอไปเลยด้วยซ้ำ หัวหน้างานเธ

ามาให้ฉันทำก็ได้ แค่จัดหน้า เพิ่มอ

อดทำเหรอ งานแค่นี้ไม่น่า

ออกให้หมด แล้วห้ามเอาเก็บไปฝันหวานด้วย เข้าใจไหม!” เป็นอีกรอบของวันนี้แล้ว ที่หัวหน้างานของเธอกดจิกส่งสายตาพิฆาตให้ ท่าจะเป็นเอามากนะเจ้านายเรา นี่ขนาดไม่เคยเจอตัวเป็น ๆ ยังขนาดนี้ ถ้าเจอจัง ๆ มิเข้าไปกระโดดปล้ำเค้าทำสามีเลยรึ ฮึ! เพ

ดี ไว้หนวดเคราครึ้มเต็มใบหน้า คงคิดว่าหล่อเสียเต็มประดาล่ะสิ ก็แค่ทำให้ดูหล่อเข้มและแมนขึ้นมานิดหน่อยก็เท่านั้น ไม่เห็นจะน่าพิศวาสตรงไหน แล้วยังมีขนบริเวณหน้าอก

้องหล้า หัสดิศ เจ้าของร่างสูงที่เดินตามพี่จ๊อดเข้ามาไม่พูดไม่จา แทรกตัวปาดหน้าจ๊อดไป จนถุงปาท่องโก๋เจ้าอร่อย แทบร่วงไปอยู่แทบบาทา เมื่อเข้าไปนั่งประจำที่โต๊ะ เขาก็หยิบงานขึ้นมาทำทันที ก่อนจะเสียบแฟรชไดฟ์