ยตัว และเขาก็รู้ตลอดการประชุมว่าสาเหตุมาจากอะไร เมื่อเสร็จงานเขาก็รีบบอกกับคนสนิทของตัวเองทั

ไปก่อน นายอยู่นี่แหละ” เมื่อเห็นว

ับน

นกลับแล้ว ฉันให้สิทธิ์

ล้วจะให้ผ

ิเศษของตนเอง เพียงเวลาแค่พริบตาเดียวโดมินิกก็หายไปจากตรงนี้ ส่วนดอมเมื่อเห็นว่าเจ้านายหายตัวไป

เองหนาวสั่นอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเล็กของตัวเอง ร้องเรียกหาพ่

ของฉันไม่สบายหนั

บหัวทุยเล็กเพื่อปลอบโยนแล้วเขาก็เคลื่อนตัวขึ้นไปนอนเบียดบนเตียงขนาดเล็กของหญิงสาว แล้วตวัดเรียวแขนแข็งแรงกอดรัดร่างน้อยเข้ามาซุกอกต

ยวก็หายแล้วเ

นนี้เธอหลับสนิทไปแล้ว เพราะตอนนี้เขาใช้เวทมนตร์รักษาร่างเล็กเรียบร้อยแล้ว และรอให้นอนพั

องฉัน ฉันจะอยู่เ

อนหลับฝันดี การกระทำของโดมินิกเป็นการกระทำที่อ่อนโยนโดยที่ตัวของเขาเองก็ไม่รู้ตัวว

ยวกันตั้งแต่เมื่อคืน และเขาไม่เคยผูกจิตตัวเองกับผู้หญิงที่เคยหลับนอนด้วยกันมาก่อน แต่กับเอณิการ์แล้ว โดมิ

ทศฝร

ล้

บพื้น ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนที่

กครั้งอย่างไม่อย

ของมันอยู่ที่ไทย” ชาลีเงยหน้าขึ้

นไปทำไม

เปิดตลาดน้ำห

ึ

จัดการมันง่ายๆ เป็นหมาป่าดีๆ ไม่ชอบ ชอบกินผักกินเนื้อสัตว์ด้วยกัน มันไม่อยากเป็นอมตะรึไง” ปีเตอร์แสยะยิ้มช

ย ฉันจะไปไทยวันนี้” เปลี่ยนใจแ

่าพันธุ์เดียวกันกับเขา รับใช้เขาม

ไหร่ครับนาย” ชาลีหมายถึงลูกน้อง

พราะไอ้โดมินิกมันไม่ใช่ห

วก็โค้งคำนับเดินออกจาก

มินิก ประเทศไทยจะ

นมนุษย์หมาป่าเหมือนกัน แต่ตระกูลเปอตีกินแค่เนื้อสัตว์และผักผลไม้ ต่างจากตระกูลกอเปียอย่างพวกเข

ุง

นอ้อมแขนของปีศาจที่ปล้นพรหมจรรย์ของตัวเอง สาวน้อยเกิดอาการสั่นกลัวขึ้นมาทันที และการสั่นกลัวของคนในอ้อมกอดก็ทำให้โดมินิ

...

เหรอ” เขาถามเสียงทุ้มนุ่มลึกแ

แต่ก็ห้ามปากตัวเองไม่ให้พูดห้วนออกไป เอณ

น่ ว่าแต่หนูดีขึ้นแล้วใช่ไหม ไม่ปวดหัวแล้วใช่ไหม” ครั้งนี้เขาดันไหล่มนออกห่างเพื่อสอบถาม ดวงตาสี

ู้ว่าพูดออกมาแบบนี้จะดีไหม แต่ความสงสัยแ

ึ

้าตัวเล็กด้วยกัน ฉันต้องการให้เธออุ้มท้องลูกของฉัน” โดมินิกเอ่ยบอกความต้องการของตัวเอง และ

็นฉัน ผู้หญ

เขาบอกแล้วก็ยื่นหน้าไปเพื่อหมายจะใช้จมูกหอมแก้มนวล แ

ต้องเรียนหนังสือ และฉัน

ย ฉะนั้นพร้อมไม่พร้อมมันไม่ใช่ปัญ

รเล

ึ

ยังไปไม่ถึงมดลูกของเธอ ไ

เสธและผลักร่างใหญ่โตออกห่างทันที แต่เ

้

ึ

ก็ซุกปลายจมูกโด่งไปกับดวงหน้าสวยซีดของเอณิการ์ที่กำลังเบี่ยงหลบ

ปีศาจ นายจะทำแบบนี้กั

เร็วมาคร่อมทับเธอแล้วเขาทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทับตัวเธอจนเธอไม่สามารถขยับ

ึ

ไมหนูเอ เก็บแรงไว้คราง

่ข้างที่ว่างก็เคลื่อนมาลูบลำคอระหงสวยงามที่เต็มไปด้วยรอยดูดเม้

น้อย” มือใหญ่ข้างที่จับมือเล็กเคลื่อนมาลูบไล้ต้นคอระหงตรงแผล แล้วก็โน้มหน้าลงไปซุกกับซอกคอระหงแล้วใช้ลิ้นสากของตัว

เคลื่อนมาลูบต้นคอตัวเองไม่รู

น้อย จำไว้ตอนนี้ร่างกายของเธอเป็

มันป

ม่ได้มาต่อปากต่อคำกับฉันแบบนี้หรอกเด็กน้อย” พูดจ

จ็

ให้เจ็

คนอื่น” เอณิการ์ยังคงถามเขาพร้อ

ึ

ื่นไงล่ะหนูเอ” ว่าแล้วก็เคลื่อนมื

...เ

ี้โดมินิกไม่อาจรอได้อีกแล้ว ไม่อาจต่อปากต่อคำกับคนตัวเล็กใต้ร่างได้ เริ่มปล

ีศาจห

่ปีศาจแน่นอนเด็กดี เพราะฉั

าเป็นปีศาจ เขาไม่ใช่ เขาไม่ใช่ปีศ

ันปีศาจ คุณปีศาจหื่น

บบดขยี้ป่นปี้ดุนดันเรียวลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากของหล่อน มือใหญ่ทั้งสองข้า

อ...

เรียวลิ้นเล็กของเอณิการ์พยายามถอยหนีแต่ก็หนีไม่พ้นลิ้นสากของโดมินิกที่เค