รมีส่องสว่างแล้ว โสภาตื่นนอนเวลานี้เสมอเพื่อทำกิจวัตรประจำวัน อย

กิดจากการรักษาทาครีมแต่บางคนกลั

ยตาแต่ถึงไม่มีต้นไม้ก็ไม่มีใครมาเห็นเพราะที่นี่อ

มุม น้ำเย็นเจี๊ยบชื่นใจปลุกความสดชื่นดีมา

ทำน้ำอุ่นแต่เธอชอบมาอาบตรงนี้มากกว่า

สภาบอกเมื่อเห็นพ่อปู่เดิน

าทำไม ขอพ่อปู

ะไรจ๊ะ

ภาอาบน้ำเรียบร้อย

ะ โสภาไม่ใช่เด็

เด็กห้าขวบที่ไหนจะน

นมกับเลียรูฉ่ำ เขานั่งคุกเข่าใบหน้า

นไปทั่วกลีบ เขาเสพติดมันเหลือเกิ

ดพ้อ เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็

ันพระเดี๋ยวสายๆ ก็มีของด

คุณพิไลจะมีอะไรมาฝ

เราต่อดีกว่า” พ่อปู่อุ้มโสภาเข้าสำน

้จักของคนทั้งประเทศแต่ที่พ่อปู่และสา

รียนคนหนึ่งแล้วนักเรียนคนนั้นดันสอบผ่านได้ทุนไปเรี

ของจากครอบครัวนี้เสมอแม้จะผ่านมาหลา

ั้นไปในทางรุ่งโรจน์ เมื่อเรียนจบก็ได้ท

่ใจเสี้ยวหนึ่งก็อดคิดไม่ได้ว่าปากกา