จุบ

รา” นันดาบอกน้องสาวที่นั่งทา

วลาเท่าไหร่หรอก ใช่ไหมจ๊ะแม่” นัชชาผู้ไม่เคยยอมพี

้านายแหละมั้ง” นารีบอกแล้วม

ชชาพูดไม่เต็มเสียงแ

ังอาหารรึยัง

ลย ลืม

น้ำเปล่าให้แม่ส่วนเธอกล

ุดๆ ไปเล้ย” นัชชาตบ

่นชมรึเปล่าคะ ทา

ตัวเองสิพี่น้อยแล

ศิลปะของน้องสาวมาตลอด ครั้งนี้ก็เช่นกันที่น้องทาเล็บเท้าให้แม

็นเส้นแนวขวางส่วนที่เหลือข

ี่แม่เคยเห็นในยูท

ะแม่” สาวน้อยยั

งานไหมหรือจะไปทาเล็

ี่ไงคะพี่น้อย

ราไปสาย คนเขาจะว่าถึงสถาบันถ

ันดาผู้ตรงต่อเวลา แม่

วยแล้วกัน อร่อยดีนะ เน

ันดารีบปรามเพราะแม่ต้องคุมเรื่อง

วลาก็เป็นนางพยาบาลด้วย

้ะเพราะพี่ยังไม

ก่อนนะแม่แล้วจะร

ิ่งเป็นม้าดีดกะโห

ะร่วน หมายความว่าเธ

ับความแก่นแก้วของลูกสาวที่ไม่ลดลง นึกว่าโตขึ้นจะเรีย

อว่าจะเลือกแ

้ะแล้วบ้านหลังนี้หนูก็ตั้งใจซ

ียสละทำเพื่อแม่

งนึงต้องใช้เอกสารกองเท่าภูเขา” นันดามองสัญญาและข้อมูลต่างๆ ที่วางกระจายอยู่บนโ

่ลังเลแถมเส้นตรงแน่ว” นารีมองเล็บเท

ด้ วาดวงกลมแต่ไม่บรรจบกัน” สองแม่ลูก

ล้ว มีแต่ตอนบ่ายหมดเลย แ

นารีบอกแล้วก้มมองขาตัวเองที่เหล

ูพาแม่ไปได้ทั้งนั้น

งจากอุบัติเหตุรถชน ช่วงแรกๆ เธอทำใจไม่ได้จนค

ชาตกใจจนเสียสติ ทุกอย่างเกิด

ฟันอดทนอยู่กับความพิการ เธอดูแลลูกสาวคนโตที่ร่างกายและจิตใจบอบช

แห่งความเจ็บปวดทุกข์ทน

่อยๆ บรรเทา ตอนนี้ทั้งสามมี

้องไห้ไม่พูดไม่จา น้องสาวกรีดร้องหวาดผวากับเสี

้งสามคนต้องการกันและ

พื่อนของแม่เป็นช่างตัดเสื้อที่กรุงเทพ รู้จักคนมีฐา

ุงเทพ นันดาเป็นแม่บ้านออกไปทำงานทุกวัน นารีพยายามกอบโกยกำลังใจเพื่อก

าใจแตก ท้องไม่มีพ่อ นัชชาก็โดน

ุกหยดน้ำตาทุกความเหนื่อยล้าหายไปหมดสิ้นเมื่อเห็น

้นฟ้าแต่พวกเรามีความสุ

ใจของพวกเราดีขึ้น แม่เคยชินกับขาข้างครึ่งของตัวเอง ใช้รถเข็นคล่องแคล่ว ออกไปข้า

อสองคนไม่เคยอายที่แม่เป็นแบบนี้แต่ภูมิใจมากกว่าท

ารรักษากับจิตแพทย์จนกลับมาเป็นปกติแต่ทั้งหมด

ต้นไม้กันนะแม่ เอาต

ีไหม กลิ

ปุ๊บ เราไปตลาด

วลา แต่ละวันผ่านไปด้วยความสดใสและความหวัง เธออยากเห็นลูกสาวคนเล็กใส่ชุดครุยอยู่ดูความเจริญเติบโต

ย รักครั้งแรกและครั้งเ