ม จะไม่พูดอีกแล้ว ยอมแล้ววววว” น้

ราะปาลินไม่ชอบให้เขาพูดมึงกูกับเธอ บ่อยครั้งที

คำว่ากูมึงกันอยู่เสมอ มันก็ต้องมีพลั้งปากกันบ้าง

ของซีนายเลยสักนิด จนซีนายต้องได้จับมือปาลินเอา

” ซีนายพูดให้ป

ม่

จะคุยกันรู้

่องใต้สะดือของแกเหรอ แข็งไม่แข็งแล้วมั

ต่ที่แกเปิดประตูเข้ามาวันนั้นนั่นแหละ!

หยุดโวยวาย แล้วถามย้ำซีน

.ว่าไ

ระตูพรวดพราดเข้ามาเห็นฉันกำลังเอา

อย่างที่อยู่เบาะหลังให้ปาลินอ่าน เพื่อเป็นหล

ลินรับเอกสารจากม

หนุ่มก็ก้มใบหน้าลงพวงมาลัย

่กำลังเดินไปมา มีทั้งคุ้นหน้าและไม่คุ้นหน

วิตเขาไม่เคยคิดเลยว่าต้องมาเจอเรื่องท

ามองทุกบรรทัดทุกตัวอักษรถึงข้อความที่อยู่ในนั้น ซึ่งเป็นเอกสารทางราชการที่โรงพยาบาลแห่งหน

สภาพทางจิตใจ หรือได้รับเหตุสะเทือนใจ บางอย่าง จ

ษแผ่นนั้นลงทันที พร้

โธ่เพื่อน...หน้าตาก็ดี แต่กลายเป็นพวกอาภัพเ

อคงช้ำใจมากจนไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร

ับไปกระเดียดได้ป้ะ ในนั้นมันก็บอกอยู่ว่าไม่ได้เสื่อม มันเป็นปัญหาที

หนต่อไหนบ้าง แค่ถูกเพื่อนตัวเองเยาะเย้ยว่าเป็นพวกไก่อ

โว้ยยย

ธอจึงหยิบกระดาษแผ่นนั้นมาอ่านเพื่อจับใจความ

วก็พยักหน้าให้อย่างเข้าใจ แ

ปรึกษาฉัน แล้วฉันจะช่วยอะไรแกได้?” ปาลินพูดด้วยน้ำเสียงสงสัยพร้อมกับ

้นมุมปากของเขาถึ

ไม่รู้ต

****