วันด้วยกัน เซียวฟูซิน เห็นว่าบุตรสาวข

อร์ไปไ

บใส่ไปงานเลี้ยงที่จะถึงนี้เ

นก็ดูแลหงเอ๋อร์เรื่อง การแต่งกายด้วยนะอย่

เอ๋อร์ทั้งงดงามและเป็นเด็กดี ใคร ๆ ก็ต่างพากันช

งเขาว่าเป็นสตรีที่นอกจากรูปลักษณ์หน้าตาจะงดงามแล้ว นิสัยใจคอก็งดงามไม่แพ้หน้าตา เป็นที่รักใคร่ของเหล่าบรรดาคุณหนูในเมืองหลวง

หม่ยอิงนั่งกินอาหารเงียบ ๆ โดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกม

ขอตัวกลับเรือ

ังคงทานอาหารต่อ เซียวเหม่ยอิงเองก็กําลังลุกจากโต

ียงเรียกบุตรสาวตนเอง “

ชีภายในจวน เจ้าทํา

จวน ที่เหลือข้าทําเสร

หารกับสามีตัวเองต่อ เซียวเหม่ยอิงเห็นว่าไม่มีใคร

ีมาให้ข้าที

นูตนเอง และเดินจากไปเพื่อไป

ั่งทําบัญชีของจวนอย่างตั้งอกตั้งใจ โดยมีลี่

ใจหนีออกมาเร่ร่อนไปทั่วจนพลาดท่าถูกชาย กลุ่มหนึ่งกําลังจะจับตัวลี่จินไปขายเป็นทาสให้กับพ่อ

ไม้ลงมือกันด้วย!” เสียงใส ๆ ของค

ายคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ เพราะแรงขัดขืนข

็นทาส ทั้ง ๆ ที่ข้า ไม่ยินยอม ฮือ ๆ” ลี่

หวังดีกับเจ้าต่างหาก ไม่อยากให้เจ้านอนหนาวตายข้างทาง รู้ไว้ซะด

เงินมาแบ่งกัน ทว่าเซียวเหม่ยอิงนั้นไม่ได้สนใจแต่อย่างใด นา

ำเสียงห่วงใยนั้นเอ่ยถาม ทําให้จินเองถึงกับเงยหน้าขึ้นมามอง ก็พบกับใบหน้าน้อย ๆ ที

เพราะในชีวิตนางผ่านมาสิบหนาว มีแต่คนรังเกียจเพราะนางนั้นเป็นคนจน ตอนนี้ยังเป็นคนจร ผู้คนท

เช่นนี้รึ! พวกข

วเหม่ยอิงและลี่จินเอาไว้ เพราะยังไ

ี้ไปด้วยดี ลูกพี่” ชายคนหนึ่งพ

ณก็ดูดีแสดงว่าต้องเป็น ลูกหลานคนมีเ

าไปขายเมืองอื่น ก็คงไม่มีปัญหาเพราะอย่างไรวันพรุ่ง

***