าศีลภาวนาเป็นเวลา หนึ่งวันหนึ่งคืนเพื่อระลึก

อาการแง่งอนท่านย่าของตัวเองเพราะคิดว่าท่านย่านั้นลําเอียงรักพี่สาวมากกว่าตน เป็นเหตุให้มารดาต้องคอยเอาอกเอาใจเพื

เซียวเย่หรือฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนดูแลเซียวเหม่ยอิงมาโดยตลอดเซ

ึกเป็นเวลาเข้านอน เซียวเหม่ยอิงมองดูพระจันทร์ที่กําลังส่องแสงยามค่ำคืน ใบหน้าเรียวงาม จม

ม่อลอยอยู่นั้นกลับได้ยินเสียงบางอ

ุกขึ้นยืนและรีบเดินออกไป จากห้องทั

ะจับแขนเซียวเหม่ยอิงเพื่อไม่ให้คุณหนูของตัวเอง

อะไรหรอก

่..

ที่อยู่ในเรือนของเราด้วยว่ามี

จเท่าใดนัก เซียวเหม่ยอิงเดินไปไม่ใกล้ไม่ไกลจากเรือนที่พักของตัวเอง เพื่อยืนรอจิ

ไม่ถึงขั้นเก่งกาจแต่การได้ยินและเรื่องกลิ่นนั้นค่อนข้างดี เ

ซียวลี่หงเป็นเด็กที่ล้มป่วยบ่อย ร่างกายไม่แข็งแรง แม้แต่เซียวเหม่ยอิงจะไปสํานักเพื่อเล่าเรียนยังไปไม่ได้ เนื่องจากเซียวฟูจินและฟางเหนียง

ชคชะตาของตัวเอง เซียวฟูจินและฟางเหนียงจึงตัดสินใจให้เซียวเหม่ยอิงยังไ

หงนั้นได้ปล่อยปละละเลยนาง ฮูหยินผู้เฒ่าได้ดูแลเซียวเหม่ยอิงแทน และได้

้สนใจอะไรเพราะเสียงนั้นค่อนข้าง อยู่ไกลจากที่พักของนาง แต่เหมือนจะไม่ได้เป็นอย่างนั้นเพราะเสียงต่อสู

องตามที่คุณหนูของตัวเองสั

หรื

จินนําของที่หา

กนางพักปฏิบัติธรรมอยู่แล้ว จึงเป็นยาที่ใช้สําหร

งก็พยักหน้าอย่างพอใจ

่ไม่ไกลจากที่พักเท่าใดนัก สายตาของเซีย

ียวเหม่ยอิงที่จ

ข้าขอห่อ

ัวเองทันที หลังจากที่เซียวเหม่ยอิงได้รับห่

บกัน

มเซียวเหม่ยอิงกลับที่พักของตนเอง พอกลับถึงที่พักแล้ว ลี่จินก็รีบปิดประตูหน้าต่างให้แน่นหนา

โยนห่อยาให้ใ

ม่รู้เห

ินถึงกับ

ข้างนอกยามดึกดื่น เพียงแค่ต้องการโยน

เป็นคนไม่ดีเล่าเจ้าคะ

ักผ่อนทันที ทิ้งไว้เพียงแต่ ลี่จินที่ยังขนลุกกับคําพูดที่ไม่ยี่หระกับอันตรายที่อาจจะเกิดข

นนั้นเป็นอันตรายต่อพวกนางจริง เขาก็คงทําร้า ตั้งแต่ที่พวกนางเดินเข้าไปใกล้แล้ว แต่จะให้นางทน

่นก็คือกําไลที่นางสวมใส่ตลอดเวลา ของสิ่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงกําไลธรรมดาเท่านั้น เพราะเป็นกําไลที่มีกลไกพิเศษ หากนางกดปุ่มเล็กๆ

งได้โยนห่อยาไปนั้น ก็ปรากฏร่างของชายผู้หนึ่งที่เดินออกมา แล้วก้มลงไปหย

***