ผู้ด้วยความโมโหและเสียใจอย่างมาก พั๊วะๆๆ ปั๊กๆๆๆ "โอ๊ยยยยยยย เจ็บนะ โอ๊ยๆๆๆ " เสียงไอ

ำอย่างนี้กับเอลิซได้ยังไงทำได้ยังไงห๊ะไอ้ชั่ว ฮือๆๆ"

อกห้องเลย" เสียงนังเพื่อนสารเลวเอ่ยขึ้น แว็บเดียวที่ฉันมองหน้ามัน

ฉันดีกับแกทุกอย่าง ที่สำคัญฉันเป็นเพื่อนแกนะ นังเพื่อนชั่ว แกมันชั่วหาที่ติ

่างชมพู่ตัวฉันก็ปลิวไปปะ

็นสุภาพบุรุษ เป็นคนดี ไหนจะต้องมาคอยข่มใจไม่ให้ข่มขืนเธอ ในเมื่อมาเห็น ก็ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ เวลา

่ตรงนี้เลยนะคะ" อีชมพู่เพื่อนชั่วเอ่ยเสียงอ

ไม่หันมามองหน้าฉันสักนิดแถมยังก้มหน้าบดปากดูดดึงแลกลิ้นกันอย่างเมามันเพื่อปลุกอารมณ์สวาทอีกครั้ง

ฉัน มันไม่สนใจที่ฉันกำลังนั่งร้องไห้ เสียใจกับสิ่งที่ได้ยินและได้เห็น แต่ฉันคงจะหน้าหนา หน้าด้านไม่พอที

ดกัน พวกมึงสองคนจะไปลงนรกที่ไหนก็ไป พวกมึงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับกูอีกแล้ว" พูดจบฉันหันหลังก้าวเดินออกจากห้อง แต่ก่อนลาขาดขอสักทีเถอ

ปรี้ยง! แหมะๆๆ

ันจะเฮงซวย ก็เฮงซวยให้มันสุดไปเลยละกัน ฉันร้องไห้ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา ยืนไว้อาลัยให้กั

ะนอนจมน้ำตาให้มันสาแก่ใจกับความโง่ที่ไว้ใจคนผิด แต่อีกใจมันก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าทำไมฉันต้

าน ให้สาแก่ใจ ในเมื่อการที่ฉันเป็นคนเรียบร้อย เป็นแกะน้อยที่แสนดีแล้วมันทำให้ฉันต้องเจ็บ ถ้างั้นฉันจะเปลี่ยนจากแก