าภรณ์ยาวสีขาวพิสุทธ์ก็พลัน

งเงาดำที่เพ่ยอินเหยาตามมาเมื่

ะโอษฐ์ของสตรีเบื้องหน้า

งคนเห็นทีจะเป็นคนจากแคว้นฉินเพคะ” สต

เซี่ยอยู่ด้วยใช่หรือไม่” เรียวโอ

มาว่าใช่เพคะ แต่นางหา

สตรีนางนี้คล้ายกับทหารชั้นเลวผู้หนึ่งที่

เรียวปากของส

งเห็นเช่นนั้นก็พลันมอง

หยาอย่างรวดเร็วทว่าวรยุทธ์สูงส่งของข

่างเพ่ยอินเหยาแ

ทำให้ขุนพลสตรี

มานะ” ทหารเลวผู้นั้นร้

ทันที สายพระเนตรของฟางกุ้ยเฟยเหลือบท

รีผู้นั้นเอ่ยขึ้นพลางวิ่งหนีตา

เถิดพ่ะย่ะค่ะ” ทห

าทก้าวขึ้นสู่รถม้า วรองค์ส

้มของบ่าวรับใช้

ไปตามป่าไผ่เลาะเลี้ยวไปยังเส้นทา

ทั่วอาณาบริเวณ ยามนี้ฟางกุ้ยเฟยต้องรีบเสด็จกลับไปย

ับใช้เอ่ยขึ้นยามเมื่อเห็นฟางกุ้ยเฟยหลับพระ

่งพรายให้ผู้ใดล่วงรู้เป็นอันขาด”

วรับใช้คนส

ัดการพวกเจ้าทั้งหมด ได้ยินรึไม่”

สนมฟาง” อันลู่เหิง บ่าวรับใช้คนสนิทเอ่

ปเสียแล้วหากแต่เวลานี้ในใจของเพ่ยอินเหยา

ลงมาจากยอดไม้เรื่อย ๆ สีหน้าของขุนพลสตรีท

นพลสตรีย่อตัวอย่างเก้ ๆ กังๆ

” เสียงเข้มของสตรีผู้หนึ่งเอ่ยพลางใ

นักของดาบชั้นเลวเล่มหนี่ง

เช่นนี้” เพ่ยอินเหยาเอ่ยอย่างยากลำบากข

” สตรีปริศนาผู้สวมอาภรณ์

รามาคุยกันดี ๆ ดีหรือไม่” เพ

ใจ ดาบเล่มคมค่อย ๆ ลดระดับที

่ท้องของสตรีปริศนาก่อนตามด้วยแข้งของนางที่ฟาดลงบริเ

งเข้มเอ่ยพลางตวัดด

+