ลี่ยนเป็

มองใบหน้าหล่อเแต่เพียงค

สุราอุ่นเจ้าไปที่หอบ่มสุราให้เขายกส

ฟ่านหงเหวินมองตามร่างอ้อ

ังไถ่ตัวเองไม่หมด ความจริงซีหยินนางต้องการออกไป

ญคุณ

โต๊ะตัวเตี้ย ชีหยินยกจอกสุรามาวางล

าเป่าไล่ลมร้อน ริมฝีปากสีแดงเผยอออกช้าๆ เพื่อไล่ล

มันร้อนไปซีหยินจึงก

นแค่เพียงรับมันมาก

รื่องใดให้

ราลงจอกทำทีไ

รหญิงพิสุท

ณชายว่าแต่เป็นหญิง

่นเป

ทั้งๆ ที่รู้ว่ามัน

น ผู้นั้นนา

่งกับเจ้า กับนางห้

หยงในที่สุดก็ยังยิ้ม

ัยว่าทำไมจึงต้อง

้าก็แค่อยากจะอยู่

ยามที่นางปฏิเส

วย ฮ่าาาาผู่หยงจะรีบจัดการโดยเร็วแต่ไม่รับรองเพราะคุ

ทางเพื่อให้นางหมดหนทางดิ้

ห้นางอยู

ซีหยิน ที่น

หวินได้หลับนอนกับซีหยินเกรงว่าต่อไปคงต้องเรียกหานางประจำเมื่อนั้

ปผาแห้งผากกรีดนิ้วลงไปรอบๆ จนฉ่ำเยิ้มก่อนจะกดเอวหนาลงไปเน้นๆ ซีหยินสะดุ้งสุดตัว เผลอส่งเสียงร้องคราง หงเหวินกดริมฝีปากปิดปากบางเสียขยับบั้นเอว รุนแรงหนักหน่วงถอนริมฝีปาก แต่บั้นเอวขยับโยกย้าย จ้องมองนัยย์ตาเ

้านฟ่าน ข้าต้องการเจ้

ากบางอีกครั้งซีหยินจัดแจงอาภรณ์ให้กับหงเ

จข้าจ

ล็กลงบนพื้น แข็งกดเอวหนาขย่มเขย่าเหมือนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ซีหยินกอดรัดเล็บคมจิกลงบ

่งรีบพรุ่งนี้

องมือชายมาก่อน หงเหวินอยากจะรั้งร่างบางมากดริ

เรื่องบนแท่นนอนแม้แต่คืนเดียวแต่กระนั้นก็ไม่

เสพสมบนเรือนร่างของนางเสียให้พอ เผื่อว่าอีกสองสามวันจะไ

นเส

งต้องหลุดมือแน่แล้ว เงินหม

ีกกี่วัน

ี้หากยังไม่นำเงินไปที่บ้านกวงเร

ารดาบ้านที่มีไออุ่นของมารด