มี่รู้สึกเหมือนตัวเองย้อนเข้

ัฒนาศิลปวัฒนธรรมจีนเป็นอย่างดี และปกครองราษฎรด้วยความผ่อนปรน ปลดแอกชาวฮั่นจากราชวงค์หยวนและชาวมอง

ะเจ้าหมิงไท่จู่สิ้นพระชนม์รัชทายาทที่เป็นหลานได้รับการสถาปนาเป็นกษัตริย์ชื่อ “เจี้ยนเหวินฮ่องเต้” ต่อมาโอรสองค์ที่ 4 ของพระเจ้าห

้าเอี้ยนหวาง แต่จะว่าองค์ชาย ก็คงเป็นจูเปียว หรือไม่ก็เจ้าเอี้ยนหวาง หรือเอี้ยนอ๋องจูตี้ที่ต่

ิม ระว

ียวก็รู้ว่านี่คือห้องรับแขก บรรดาแจกันลายครามลวดลายงดงามไม่ใช่ข

มือนที่คิดไว้แต่แรก พริมมี่กลืนน้ำลายลงคอเพรา

#$#@& (

วดยาวเรียงตัวเป็นระเบียบสีขาว มัดไว้ที่ปลายคา

ริมไหวไหม คุณซุนกำลังม

านหรือคนดูแลด้านอาหารของที่นี่ยก กาชงชาเ

ิมมี่อดจะพ

หรือว่าพริมมี่เข้าใจอะไรผิดแม่บ้านฟังภาษาไทยไม่ออกแค่พอจะเดาได้ลางๆ ว่าพริ

เขาว่างั้น พริมมี่หยิบขนม เฉียวกั๋วขึ้นมาชิม รสหวานนุ่มลิ้น รับจอกชามาจิบเบาๆ แล้วหันไปทางขนมกุ้ยฮวาที่เป็นต้

ยไหม

ที่ได้ยินเป็นคำพูดของลุงคนดูแลบ้านที่ส่งภา

ียวกั่วจะช่วยคุณหนูได้มากใน

าอะไรแต่ พริมมี่สิ้นสงสัยในทันทีเมื่อครั้งนี้ลุงแกก็พูดภาษาจีนเห

้เดาอายุคงไม่ต่ำเก้าสิบปี แต่ทว่ายังเดินด้วยตัวเองมี

พริมมี่ ใบ

ว่า) พริมมี่ขมวดคิ้วไม่ใช่แต่พริมมี่ที่ขมวดคิ้ว สมศักดิ์เองก็ทำ

ว เหล่าซ

งใจพริมมี่ออกเสียงภาษาจีนได้

ใจเสียจริงที่ใน

งเป็นไปตามวัยด้วยคุณ

่ยิ้มเ

ล่องไม้ในรถมาด้วย” บอดี้การ์ดร่างสูงตามมาตรฐานสองคนโค้งคำ

งหัวโต๊ะ พริมมี่และ

่ถือสา เข้าเรื่องเลยดีไหม หว่

ทีจากนอบน้อมเป็นจ