ดสภ

ที่เหมือนจะมีคนมุงเยอะมาก เหมือนกำลังมีกิจกรรมอะไรสักอย่าง จนทำให้คน

นั้นด้วย...แล้วกูเป็นอะไรของกูละเนี่ยหงุดหงิดเพื่อ? เอ๊ะ!!! มึงเหมือนคนเป็นบ้าอะไอ้ไฟฟ้า หรือกูบ้าจริง ๆ เออแล้วกูก็ถามเองตอบเอง...ประสาทแดกหัวแล้วมั้งเนี่ย" เออไม่รู้ผมเป็นอะไร สายตามองไปยัง

ก!

ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งมาจากไหนก็ไม่รู้ วิ่งมาชน

่บ้านไม่มีหนังสือมารยาทให้อ่านหรือไง" ผมไม่สนอะก็ตอ

หน่อย" ดูสิดูบ่นแล้วก็รีบวิ่งไปยัง

ิ่งทำให้ผมหัวร้อนไปอีก "แล้วทำไมวันนี้ร้านขายยาแม่งต้องมามีกิจกรรมบ้าบอด้วย วุ้ย" บ่นอย่างคนอารม

บ!

มัวแต่เดินหันหลังกลับไปมองจนทำให้ตกอยู่ในสภาพแบบนี้ แล้วผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต้องหยุด หัน

ร้องขึ้นขอความช่วยเหลือ ก็หวังดีแหละ ผ

้น ผมจึงเงยหน้ามอง และต้องตกใจเพราะคนที่กำลัง

เป็นมึงด้วยที

าค

รอวะ...หมดสภา

นี้ก็เละมาก เพราะจากที่ก้มมองดูตัวเองคื

ดซะเพราะเชียว ที่

อาจใจดีให้ผมได้ยืมห้องน้ำชำระความเน่านี้ ผมจ

กล้ แล้วหัวใจผมตอนนี้แม่งดันเต้นแรง มันไล่สายตามองผมตั้งแ

สึกร้อนผ่าวบนใบหน้า กับการที่นายเภสัช

ปล่า" เขาถามผมสีหน้าดูเป็นห่วงเป็นใย อ

่ไหมว่าเป็นผม แล้วปากนะปากอยากจะพูดกับเขาดี ๆ แต่ดันปากไวใจหมาจริง ๆ น่าตบปากตัวเองให้แตกจะไ

กับคนที่ผมเคยเจ

...

ะนั่นทำให้ผมต้องเงียบปากไว้ เดี๋ยวจะโดนจับได้ ก่อนที่ความหวังว่าจะได้ยืมใช้ห้องน้ำ ได้

มาหลายนาที จนตอนนี้คนที่มุงดูก็หายไปหมดแล้วเหลือแค่ผมกับเขา คงเห็นว่า

ผมตอบพร้อมกับ

่เป็นไรแล้วผ

เดี๋

ลยวะ ความหวังของผมหายวับไปกับตา ได้แต่ยืนมองตามหลังที่ค่

ิด ทำไมกูถึงได้ซวยแบบนี้ วันอะ

่ไหนไม่รู้มาให้คำตอบ ทำให้ผมก้มไปมองไอ้เด็กผ

ผมตอบโต้เ

่ก็ใช่ย่อย พูดจบแล้วมันก็เดินหนีไปเลย ทำไม

แต่ไม่ออกเสียง พูดตามหลังเด็กคนนั้นอย่างหัวร้อน ก่อนจะรีบเดินเข้า