ตลกดีว่ะ

บหน้าคร้ามคมตึงขึ้นอ

ี ใช่ไ

เป็นเด็กของเขา เขายังโดนเล่นจนอ่วม ถ้าขืนมีคนรู้เรื่องนี้เขาไม่อยากนึกภาพ “

ากมี แต่ถ้าแค่คบๆ คุยๆ ไปจะเสียหายอ

นกับความรู้สึ

ูขอให้มึงไปเล่นคว

ง เดี๋ยวก็มีคนเสียใจ ซึ่งไม่ใช่กูแน่ๆ แต่มันเหมือนไม่ให

้าอย่างเข้าอกเข้าใจ “แปลว่ามึงไม่ได้

ความเรียบร้อยของงานแต่งคนรู้จักที่อุตส่าห์ไว้วางใจใช้สถานที่ของทางรุ่งรัดชาเป็นสถานที่จัดงานมงคลสมรส และยังมาเป็นแขกของงานอีกด้วย เขาจึงเข้ามาที่รีสอร์ท

จะขัด ปล่อยให้เจ้าตัวได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศไป

่เขารู้สึกไม่ถูกชะตา หากไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไรให้กับชีวิต เขาก็เลือกที่จะไม่สนใจหรือเอาตัวเองไปข้องแวะ กับอัสมาเองก็เช่นกัน เ

กาศ เมินเฉยต่อการมีอยู่ บางครั้งทำให้รู้สึกเหมือนเป็นเพียงหัวหลักหัวตอ เธอมักพูดคุยและยิ้มแย้มกับทุกคนที่อยู่รอบๆ ตัวเขา ไม่ว่าจะเป็นพวกอรัณย์หรือชยางกูร แม้แต่

กคนอย่างเท่าเทียมกันไม่ได้หรือ ใช่ว่าเธอสำคัญ แต่การที่เขาถูกใครไม่รู้มาลดคว

ง ใครผิดกันแน่ ไม่ใช่แม่คนที่ขอเป็นเด็

งเพลงจากนักร้องหญิงสร้างความพึงพอใจให้กับผู้ฟัง รวมถึงใครบาง

ขี้เหร่ พอจะม

งร้านเหล้าของคณพศ ทว่าทันทีที่มาถึงตัวรถ อัคภัทรซึ่งเป็นพี่ใหญ่ก็ม

“ค่ะ หนูก็ใช้คันนี้ไป

เห็นว่ามันก็ไกลอยู่เหมือ

งสะดวกกว่าค่ะ อีกอย่างหนูว่าพวกเราคว

ดท้ายเขาจึงขอกุญแจรถของเธอและให้เธอไปรถของตัวเองแทน โดยคนขับคือภวิศ อัสมาปฏิเสธในคราแรก ทว่าโดนสวนเรื่องอาจจะเ

จะเพราะเหนื่อยมาทั้งวันบวกด้วยเจออากาศที่เย็นขึ้นจากเครื่องปรับอากาศ หญิงสาวจึงใช้ช่วงเวลาว่างสั้นๆ ในการพักสายตา ภ

หนุ่มเห็นอย่างนั้นก็อดจะหัวเราะไม่ได้ เขาไม่ได้พูดอะไรมากกว่าการบอกให้เข้าไปด้านใน อัสมาจัดแจงเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่จาก

ร่ำเมรัย ชีวิตของอัสมาด

อนพักเที่ยงจึงทานข้าวกับเพื่อนร่วมงานที่ร้านอาหาร แต่ในเวลางานเธอมักจะกินไม่ค่อยลง แค่ให้พอมีอะไรตกลงถึงท้องเท่านั้น แล้ววันทั้งวันหลังเที่ยงก็มีแค่น้ำเป

ก เปิดทั้งคืน ซึ่งด้านในก็มีลูกค้านั่งอยู่หลายโต๊ะพอให้ไม่รู้สึกเงียบเหงา ร่างเล็กเดินเข้าไปด้านในหวังจะสอดสายตาหาโต๊ะที่ตนจะนั่ง ทว่าสายตาดันไปสบประสานกับใคร

การเชิญชวน “ถ้าไม่รังเกียจเ

อ คนระดับเธอจะกล้าดีไปร

นที่เอาแต่เงียบก่อนจะเดินผ่านเขาเพื่อ

งอรัณย์ก่อนจะหันไปหาคนที่ออกมาทานมื้อดึกแล้วยิ้มตามมารยาทกลับไป ฝ่ายนั้นแค่มอง

แค่ข้าวก็พอค่ะ

ี่นั่งเยื้องกันอยู่อีกฝั่งสลับกับถ้วยข้าวต้มสามถ้วยที่วางซ้อนกันอยู่ข้างๆ ด้านคนถูกมองเหมือนจะรู้ตัวเลยหัน

่ะ หัดกินให้มันเยอะๆ บ้า

ไม่รีรอ ชายหนุ่มลอบมองเธอเป็นระยะ ด้วยรู้สึกว่าตัวของผู้หญิงตรงหน้าจะเล็กกว่ามาตรฐานไปมาก มิหนำซ้ำข้าวต้มถ้วยละห้าบาทเธอก็ยังกินไม่หมด ต่าง

ังทำงานบริหารที่เต็นท์รถและยังคงเป็นลูกน้อง แต่ก็มีศักดิ์เป็นน้องเขย เขาไม่คิดวุ่นวายกับชีวิตอีกฝ่าย ดิฐากรก็ส่งไปช่วยวรัสยาจัดการเรื่องร้านเหล้าเพราะเจ้าตัวต้องเลี้ยงลูกอยู่ที่บ้าน เขาเองก็ไม่สนับสนุนให้น้องสาวหัวแก

บทันทีที่เจ้านายเรียก “เพ

้านายหนุ่มกลับถูกยกและวางลงที่ตำแหน่งใหม่ ซึ่งเป็นตรงหน้าของอัสมา หญ

กจานผัดผักบุ้งไฟแดงมาวางตรงหน้าเธอแทนจานเก่าท

ด้เถอะค่ะ แต่หนูไม่

ะโดนดุในเรื่องไม่เป็นเรื่อง และไม่ใช่เรื่องที่เธอทำผิดจนต้องโดนดุเล

งเดียว สั่งจานใหม่ให

ักบุ้งไฟแดงอย่างเดียว และแม้ว่าเธอกินแค่อย่างเดียวก็ยังกลัวที่จะโดนสายตาดุๆ จากอีกฝ่ายเลย ผิดพลาดแค่ครั้งเดียวจะไม่คิ

่นมือไปข้างหน้า จนกระทั่งไปถึงจานยำไข่เค็ม ถึงได้ตักไข่ขึ้นมาหนึ่งชิ้นพลางหันไปยิ้มแหยให้ชายหนุ่ม ท่าทางเหมือนเด็กท

เอ่ยขึ้น “

่วมกัน อาจใช้ไม่ได้กับทุกคน แต่กับคนตรงหน้าคงจะเข้าข่ายอยู่บ้า

าหนักแล้ว จึงหวังว่าผ

ระทำของเจ้านาย แต่เขาไม่อยากเสียโอกาสในการสร้างสถานการณ์ให้คนทั้งสองรู้จักกันมากขึ้นไปอีก วรัสยาถึงกับ

ทั้งที่แก้มยังตุ่

นี่บ่อยซะอีก เห็นทำงานดึกๆ

ไม่ใช่เสียงหวานจากอัสมา แ

าวอย่างอื่นด้วยก็เจริญอาหารตามอีกฝ่ายไป ทว่าเมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน อัสมานึกอย่างจ่ายในส่วนของตัวเอง ไหนๆ แล้วเธอก็ตั้งใจมาท

็นการอวดดีอย่างไร คิด

ยงแค่ไม่เคยมีโอกาสได้เรียก แต่วันนี้ต่างออกไป เขาเป็นคนจ่ายค่าอาหารให้ มื้อนี้เ

ี่มุมปากเท่านั้น แต่เป็นยิ้มที่กวนประสาทจนคันยุบยิบอยู่ในใจ หญิงสาวทำปา

ม “อ้อ จะได้รู้ไว้

โต “อ้าว มาว

อเป็นแ

าตนเองยังไม่ได้พูด มันก็ใช่ เขาไม่ได้พูดด้วยปาก แต่ใช้สายตาพูดกับเธอ

ใจออก

างนั้นเธอจะนอนไม่พอเพราะต้องตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อพาแม่ไปหาหมอ ฝ่ายชายหนุ่มก็ไม่ได้คิดยื้

วของลมตอนตีหนึ่งก็สาดเข้ามาในหัว จะว่าไม่รู้สึกอะไรก็ไม่เชิง เขาแค่คิด

ฐบาลที่จะมีหน้าที่ช่วยเหลือทุกคนที่ลำบากห

✿✿