เจ้าของบ้านเอ่ยถามอีกครั้ง เมื่อ

เพียงเท่านี้เธอก็รู้แล้วว่าต้

ยเงินไปเท่าไหร่ ถึงได

าคานี้ไม่สู

าน แต่ทำไมยังงกกับลูกกับหลานอยู่ได้ แค่บอกที่อยู่ของน้ำค้างแค่นี้ พี่ชินต้องเสียเงินตั้งห้าร้อย” หญิ

จะมาขอซื้อที่ของน้ำค้างน่ะ ถูกเรียกเงินคนละตั้งส

ะขายที่ให้หมด แล้วทีนี้น้ำค้างจะหนีไปอยู่บนดอยอ่างขางให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย” อันที่จริงเธอเองก็เบื่อกับสภาพนี้เต็มทน หญิงสาวมีความรู้สึกว่าการที่ตัวเองนั้นได้รับมรดกจากปู่สมปอง ไม่ได

ด้วยล่ะ ดอยอื่นไม่ไ

้ได้” หยาดน้ำค้างไม่ได้เกิดมามีฐานะที่ร่ำรวย บิดาและมารดามีอาชีพทำไร่ทำนาและเสียชีวิตตั้งแต่เธออายุได้เจ็ดเดื

มด ดูอย่างปู่ย่าของพวกเราสิ ยามมีเงินลูกหลานมาเพียบ คนโน้นคนนี้ตอดนิดตอดหน่อย ซื้อของใช้ฟุ่มเฟือยไม่รู้จักเก็บ แล

ะ ถึงมาหาน้ำค้างที่นี่” เธอเปลี่ยนเรื่

ี่โน่นเห็นทีจะไม่ไหว เลยลองเสี่ยงมาที่นี่ดู อีกอย่างพี่ได้เงินจากบริษัทเก่ามาด้วย

ดียว มีห้องเหลืออีกห้องพอดีเลย ไม่ต้องเสียเ

ักถูกๆ อยู่ก็ได้ พี่เกรงใ

นเรื่อง ไม่เห็นจะยากเลย” บ้านหลังนี้เป็นบ้านกึ่งปูนกึ่งไม้ขนาดพอเหมาะ มีสองห้องนอน เนื้อที่ของบ้านเพียงห้าสิ

ยากให้พี่อยู

์ แต่ที่หลับที่นอนพี่ชินต้องไปซื้อใหม่ คืนนี้ก็นอนเสื่อผืนหมอนใบไปก่อนนะ ส่ว

ยังเคยนอนมาแล้วเลย แค

ะอาบน้ำที่ไหนก็ได้ พี่ชินพักผ่อนเถอะค่ะมาเหนื่อยๆ น้ำ

น้ำค้างหาได้เดินกลับเข้าไปในห้องไม่ เธอเดินไปที่ระเบียงแหงนมองพระจันทร์ที่วั

ตัวเองเฝ้าแต่คิดถึงหยาดน้ำค้าง ทั้งๆ ที่ไม่สมควรจะเป็น เนื่องจากที่เขาพาตัวเองมาใกล้ชิดเธอนั้น ไม่ได้มีจิตพิศวาสแต่อย่างใด ที่เข้ามาเพื่อจุดประสงค์บางอย่าง เพ

ถีนามว่าทูนที่ขับรถ ไม่ทันใจเขาเอาเสียเลย ทูนจึงเร่งความเร็วมากขึ้นไปอีก แต่ทว่า

เปิดออกจนสุดก็รีบก้าวออกมาจากรถยนต์ เนื่องจากสายตาของเขามองเห็นชายคนหนึ่งเดิน