ัว หากหักโหมฝึกฝนจนเกินไป แต่อันที่จริง เขาเพียงแต่คิดว่าการจะเป็นผึ้งที่ได้ดอมดมเกสรดอกไม้ จะต้องระวังไม่ให้ดอกไม้อันสวยงาม

ไม่สามารถสกัดกั้นความเย้ายวนใจได้ เส้นผมนุ่มสลวยดำขลับที่มักจะถูกลมพัดผ่านใต้จมูกของเขา คละ

อเห็นนางลังเลใจในการจะเลือกลูกม้ากล

ินอายุ ก่อนจะเหลียวมองเจ้าตัวสีดำที่อยู่ในคอกถัด

้ามาสีขาวตัวนี้ แต่ถึงอย่างนั้น ถามความเห

ับเจ้า ก็น่าจะสีขาวนี่แหละ เจ้าต

คะ” นางถามอย่

้าถวายหลี่อวี้อ๋องขอรับท่านหญิง” คนเลี้ยงม

ำหน้าตระหนกตกใจ “ถ้าอย่างนั้

วลาว่าง ข้าจะสอนเจ้าขี่ม้าอีก เมื่อมันโตแล้ว เจ้าจะได้ขี่มันได้” เขาสรุปเองเ

ข้ามาทำตามคำสั่ง เยว่ชิงจึงลูบแผงคอมันเล่นเป็น

นางย่อตัวลงถอนสา

ม่ต้องพูดกับข้าแบบนั้นหรอก จะมากควา

คว้ามือเล็กมากุมไว้ในมือตัวเอง แล้วดึงกลับไ

ปตลาดกันอี

้าเหนื่อ

ง ตกแต่งด้วยไม้แกะสลัก พร้อมม่

่ยวหรอกเจ้าค่ะ” รอยยิ้มของนางเป็

ือเจ้าคะ ในเมื่อท่านบอกกับท่านพ่อว่าต้องการตัวข้าเอาไว้ทำประโยชน์ แต

านอ๋องอย่างข้าเลิศเลอทั้งรูปโฉมและอุปนิสัย เหมาะสมกับบุตรสาวท่านแม่ทัพเป็นที่สุดแล้วนั้น การที่เราซื้อของฟุ่

า ด้วยนางจำประโยคที่ใช้พูดกับคุณชายซ่งเมื่อวันก่อนนั้นได้ขึ้นใจ

ช่ความบังเอิญแล้ว เขาก็คงอยู่ที่นั่นด้วย

หรือ นี่ข้าพูดอะ

ว” นางฝืนยิ้ม นึกอยากให้เพ่ยเพ่ยมาอยู่ที่นี่ด้วย อย่างน้อยทั้งสองคนก็จะส

นว่าเราเห

ซึ่งจะมีเหล่าพ่อค้าแม่ค้าแผงลอยรายย่อยมาเปิดกันเต็ม มู่หรงเยว่ชิงเคยมาสถานที่แห่งนี้แน่นอนอยู่แล้ว เพียงแต่นาง

งเต้ เพียงจับจ่ายเล็กน้อยคงไม่ทำให้ทรัพย์สมบัติของเขาร่อยหรอลงไปได้ เมื่อคิดไ

่อนล่ะ เสื้อผ้าห

ยของข้าถึงบ้านโด

หวังจะเห็นลูกม้

ว อย่าห่วงเลย สรุปว่าเจ

ยได้สนใจจะดูแลผิวพรรณได้มากเท่าที่

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงแปลกใจ ก่อนจ

ีโดยฉับพลัน นางโดนเ

ภาพ แต่หน้าตาไม่ได้มีวี่แววของความเสี

คยเกิดขึ้น แล้วมุ่งหน้าไปที่ร้านขนาดใหญ่ ซ

้าอันหมองคล้ำให้กลับมาเปล่ง

ำ ผิวพรรณเนียนละเอียด ชุ่มฉ่ำและนุ่มนวลมากอยู่แล้ว จึงเสนอเพียงสิ่งที่จะช่วยบำรุงให้ความงดงามเยาว์วัยนี้คงอย

วกนี้จริงหรือ” เ

เพียงแต่มันน่า

ายท่านอื่น คงได้ลอบถอนใจ เพราะหนึ่งในของที่พวกเขาจัดใ

งร้านเลยสิ มันจะทำดวงตาของเจ

นะเจ้

เจ้าจะยังรู้สึกสนุกจนทำตาโตแบบ

้อข้าเ

ี้อ๋อง

ำพังของแค่นี้ ข้าซื้อได้อยู่แล้ว” เขากล่าวอย่างไม่ยี่หระ

งอยากให้ข้ามีควา

มีความสุข เจ้าจะง

้ามาหา แล้วเคาะท

ิ่มได้แล้ว แต่ถ้าไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าน

หามาให้เสียขนาดนี้ ถ้าไม่ซื้อก็คงจะเสียมา

วย “ข้าก็คิดว่าเจ้ากำลังหาเหตุผลมาซื้อของพ

งร้านที่ยืนยิ้มหน้าชื่นตาบานรอรับทรัพย์ก้อนโตอยู่ เถ้าแก่ของร้านย่อมรู้จักว่านางคือท่านหญิงมู่หรงเยว่ชิง แต่เขาไม่รู้ว่าคุณชายท่าทางสูงศักดิ์ผู้ตก

ียมจะมุ่งตรงไปยังร้านถัดไป แต่ยังไม่ทันจะก้าวไปไหนไกล ฉีฟ่างคนสนิทของหลี่อวี้อ๋องก็เข้า

ันนี้ข้าต้องไปส่งเจ้

างร้องถามอย่างปิดป

ที่ล่อตาล่อใจเบื้องหน้า

มากอีกประการหนึ่งที่ข้าต้องทำ ถึงแม้มันจะหมายถึงการที่ข้าจะ

นางทำเสียงงึ