ล เ

ัสรินทร์หลุดออกจากภวังค์ความ

ไรฉันเรีย

ร์ตั้งคำถาม แล้วยกแก้วน้ำสีอำพ

แค่ส

ะไ

งดังแข่งกับเสียงเพลงในผับที่ดังกระหึ่ม ทำเอา

่ ๆ ถึง

บกับเมษาเมื่อกี้แล้ว มันแปลก

มองมาอย่างจับผิด เธอเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบออกไป “…เรื่องฉ

ห็นพี่แทนมองแกตลอดเวลาเลยล่ะ ตอนนี้ก็ยังมอง

ะสายตาเข้ากับอดีตแฟนเก่า ก่อนที่เขา

ันของมนัสรินทร์คบหากันมาสิบกว่าปีก็เดินเข้ามา หลังจากขอ

องน้ำ แขกผู้หญิงที่มาเที่ยวผับก

ึ

ึ

ิ้วเรียวเล็กแตะริมฝีปากที่บวมเจ่อเบา ๆ หัวใจเต้นตูมตามจนแทบทะล

้สึกดีมากก็ตาม จู่ ๆ เขาก็ดึงเธอเข้าไปจูบอย่างอุก

จออกมาหนัก ๆ เรียกความมั่นใจให้กลับมา แล้ว

รือเปล่าครับ?” ลูกน้องที่เดินตามมาส่งกล่าวรายงานโดยไม่มองสบตา

้วเรียวทั้งสอ

รั

ามีแววครุ่นคิดอยู่สักพัก “งั้

คำตอบจากนายหญิง จากนั้นมาริษาจึงร

…

ก็พบกับสภาพของผู้เป็นสามีที่เมาหลับฟุบหน้าไปกับโต๊ะ

หายใจออกมาเบา ๆ แล้วสาวเท้าเด

่าปลุกคนตัวโต แต่คนตัวโตกลับส

ให้

นในห้องดี

เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปจำนวนมาก ทำให้ระบบการทรงตัวถดถอยไปไม่น้อย ย

หยุดยืนข้าง ๆ แล้วจับท่อนแขนล่ำ ออกแรงดึงเพื่อให้คนเมาลุ

ณกระชากท่อนแขนออกจากกา

นพี่ลุกขึ้นไปนอนในห้อง ห

นเซตรงเข้าไปหาร่างเล็ก แววตาคมกริบฉายแววดุร้ายน่ากลัว ทำเอาร

ม

ิ้มเข้าไปประกบจูบอย่างหนักหน่วง

ป็นผล เพราะเรี่ยวแรงที่น้อยกว่า ในขณะที่ริ

แอน!

ึ

ลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง จำเป็นต้องเผยอริมฝีปากออกจากกันอย่างเลี่ยงไม่ได

ลง ปล่อยให้คนเป็นสามีทำตามอำ

ออกมาจากแทนคุณ มาริษาคล้องลำคอ

๊

ยอิ่ง แล้วกระซิบข้างใบหู “อยากรู้จริง

ั่

ุ

คุณเหวี่ยงลงบนโซฟาตัวใหญ่อย่างแรง จนรู้สึ

------