้ช้อนกระทบกับแก้วที่ชงแบบไ

ามผิดของตัวเองพ้นเหรอ" ลายไม้เอ่

ม่ได้ทำอะไรผิด ฉันจะหนีคุณทำไม หื้อ

ันด้วย" เขาแบมือส่งตรงไปที่หน้าของเธอ เหมือนนิ้วยาว

" เธอแว้

ไม่ได้เป็นอาทิตย์ และฉันยังต้องไปให้คุณหมอเอก

ฉันไม่จ่าย ชิ...สมน้ำหน้า" เธอจ

นเขี้ยวเคี้ยวฟันที่ทำอะไรเ

หน้าเขาเบา ๆ และยกหน้าข

าแคชเชียร์ค่ะ" เธอผาย

างเกงหยิบเงินธนบัตรใบร

ายาหม่

กหน้างึก ๆ อารมณ์เริ่มพุ่งปรี๊ด

ู้หญิงดังมาจากข้าง ๆ ของลายไม้ ทำใ

หันไปสนใจลูกค้าคนใหม่ แต่

ไรฉันไม

องเขาขึ้น และหยิบเงิ

ห้าม แต่ก็ต้องหุบปากเงียบลงไป เพราะ

าตังค์เลย' เธอบ่นกับตัวเอง นึกเสียดายไม่น่า

ค่ร้อย

อย โอ้....พระวัดพุธ’ เธอคิดพลางมองค้อน

า ๆ แล้วสะบัดหน้าไม่

ต่ไม่วายยังทำหน้าเง้าตามหลังคนตัว

บมาให้เธอเช่นเดียวกัน ช

ังไม่จบกันง

มูกใส่เ

ปสืบว่านายเป

เรื่องของน

นิสัยก็กวน ปากหมาอีกต่างหาก ชาตินี้นายนั่น

หน้าของเธอแล้วก็อดขำไม่ได้ ทำไมเขาต

ะยืมเงินของดาด้า อีกอย่างเพื่อน

ินยายด้า’ เธอ

นกลับแน่ ๆ เฮ้อ..

ิ่งมาใหม่ จะให้เอ่ยปากยืมเงินก็กระไรอยู่ ๆ เพิ่งรู้จักก

ียว แต่ไม่เป็นไรถือว่าเป็นการออกกำลัง’ ห

งานของ

กรถขับกัน" ไปร์ทโยนกุญแจรถของ

หน้าขึ้นมองใบหน้า

ธอครับ เยอะมาก...." ลายไม้แจ้งวัตถุประสงค์ของค

ักหนาวะ กระเป๋าผ้าใบเดียว

งพี่โบกี้ไม่หมดแน่ ๆ เอารถปาเจโรคันใหญ่ของผมเนี่ยไปบรรทุกอะไรก็ได้ ชัวร์.

งรถสปอร์ตคัน

ถึงพัทยา" พี่ชายยกกุ

วยนะครับ" ลายไม้โค้งคำนับ ก่อนจะ

เลยนะ แล้วคันนี้จ

สียแล้วนะครับ บอกตรง ๆ เครื่องแรงมากน

ถนัดเลย” พี

อีกอย่างผมจะไปหาสาว ๆ พกพาขึ้นรถไปลงเรือด้วยนะสิ ถ้าผมขับคันนี้ไป

ามสุข

ผูกตรงคอเนี่ย...." น้องชายลากเสียงย

้เกิดรอยนะ ขอร้อง..

ทำยังกับผมขับรถห่วยยังงั้น แต่จริง ๆ แล้วรถนะครับ

น ยังไง ๆ ไปร์ทก็ต้องดูแลรถของพี่ด

้องไปอย่างมีความสุข ส่วนพี่ชายได้แต่นั่งคอ