ิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และเริ่มเคลื่อนย้ายตัวไผทไปโรงพยาบาลโดยมีข้าวผัดนั่งเป็นเ

องเข้าไปในห้องนั้น

ถามคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แต่ก็ไ

ัวลูกชายกับหลานสาวตัวน้อย ให้ภรรยาพาสองคนนั้นกลับ

าร้องลั่นเมื่อได้สติ ทำเหมือนคนคลุ้มคลั่ง คุณหม

่วนใดในร่างกายแตกหักบ้าง แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติ สิงขรทำเรื่องขอห้องพิเศษให

เขาได้แต่สะท้อนในหัวอก ดีแค่ไหนที่เจ้าสัวสินชัยไม่ยิงหัวของไผทกร

ๆ คนหนึ่ง ต่อไปคงต้องให้ไผทเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะทำอย่างไรต่อไปกับชีวิต สิงข

งอีกว

เหมยอยู่ไหน” เขาย

ล้ ๆ รีบลุกขึ้นไปดูอาไผ่ของเธอ

หาอาหรือยัง แล้วน้องล่ะ ผิงผิงไปไหน” เขาใช้สายตาสอ

ธอบอกเขา ยกมือของตัวเองกุมจับมือเขาที่บีบแน่นอยู่กับมือข

ออกมาไม่ขาดปาก ไผทรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่เข

ว้ก่อนนะคะ” ข้าวผัดรู้สึกสงสารอาไผ่ของเธอสุดหัวใจ เธอเกรงกลัวเหมือนกันว่าอาไผ่จะโวยวาย

ที่ผ่านมาคงทำให้ครอบครัวของอาเหมยถอดใจไม่ตามหาพวกเขาแล้ว แต่มันไม่เป็นแบบนั้นเลย ทุกอย่างเหมือนระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ พอเกิดขึ้นมาแล้วทุก

. พยาบาลเคาะประตูก่อนจ

นางพยาบาลบอกกับข้าวผัด เธอจึงปล่อยมืออาไผ่แล้วมายื

เอากุญแจเปิดตู้เก็บยาที่อยู่ใกล้ ๆ แล้วฉีดยาใ

กเยอะ ๆ นะคะ” ข้า

บปากจะให้ไผทอยู่ในอาการที่สงบที่สุด ตลอดเวลาที่อยู่ใน

ลมหายใจเขาเริ่มสม่ำเสมอ ดรุณีเดินเข้าไปใกล้ ๆ ก่อนจ

กล้ ๆ ด้วยความรู้สึกสงสารเขาสุดหัวใจ เธอใช้สายตามองใบหน้าของเขาในแววตาไม่เคยเปลี

กหญิงดรุณีอา

ร้อมกับเจ้าของฝีเท้าที่แหกปากร้องดังลั

ไปสวมกอดเขาในทันที ไม่ได้มองว

ลงกับหน้าอกกว้างของอาหนุ่ม รุ่นน้องของคุณพ่อที่เธอเห็นมาตั้งแต่เด็ก ๆ อาไผ่มาช่วยงาน

จเรียนเหมือนที่อาไผ่บอกหรือเป

สัญญากับข้าวผัดว่า ถ้าข้าวผัดตั้งใจเรียน สอบได้ที่ดี ๆ อาไผ่จะให้รางวัลหนู

ไหมมันอยู่ในกระเป๋าท้า

” เธอทำท่าดี

นส่งยิ้มมาให้เธอแบบเป็นมิตร เด็กสาวถึงกลับทำหน้าเอ๋อไปเลยที่เห็นคนแปลกหน้าและไม่ร