งลงที่ใบหน้า กำลังพยายามเอาแป้งลบรอยที่ดว

วผัด” เธอว

ครกครากของท้องไส

กตัวเอง กลิ่นปิ้งย่างลอยมา

้วมองลงไปที่ข้างล่าง แต่ไม่เห็นอะไรมากเพราะมีต้นไม้บังเอาไว้ เห็นแต่ควั

ึกถึงกิริยาการกินที่มูมมามของน้องชายแล้วก็คิดอิ

สาวที่ใจกำลังลอยไปถึงข้างล่าง ตกใจสะดุ้งสุดตัว หันหน้ามาทางปร

ร็ว” น้ำเสียงที่นุ่มนวลและเรียกเธอแบบเอ

หนว่าอยากได้ของรางวัลไง เปิดประตูออกมาเร็ว”

ให้ข้าวโพดเลยน้า” อาไผ่แกล้งพูด แ

อาจริ

า พร้อมกับใบหน้าของสาวน้อย

ยผ่านการร้องไห้มาก็นึกเอ็นดู เขาสวมกอด

ักข้าวผัดแ

ักข้าวผัดยังไงก็รักยังงั้น” เขาดึงตัวเองอ

็แต่งงานไป

วไปนั่งที่เตียง วางตุ๊กตาหมีที่ถืออยู่ในมือยัดเข้าไปที่หน้าตัก

ที่อาไผ่แต่งงานกับอาเหมย เพราะอาไผ่รักอาเหมยแล้วอาเหมยก็รักอาไผ่ อีกอย่างอาไผ่อ

้าวผัด ข้าวผัดจะห

วบางทีก็มีสีดำ มีกลิ่นไหม้ แล้วซักผ้ารีดผ้าอีก ตอน

ยยอมศิโรราบกับเ

ให้ตั้งใจเรี

เป็น อาไผ่จะแต่งงานกับข้าวผัดไหมคะ”

็กสาวเข้

ชายมาจีบ ๆ หลายคน ขี้คร้านจะลืมคุณอาแก่ ๆ

ผัดหิวไหม” ไผทยกมือขึ้นลูบท

าไปกินข้าวกัน” เขาหยิบตุ๊กตาวางเอาไว้บนเตีย

นิ้วไปยังสองคนอาหลานที่จูงมือเ

ไปเรียกเนอะ” ข้าวโพดทำ

จะคว้าเอากุ้งย่างตัวใหญ่ในจา

ๆ เข้าใส่ แล้วไม่สนใจ ยกกุ้งตัวนั้นเข้าปากแล้วเคี

น้อยสมาชิกใหม่ของไร่สิงขรจึงได้ชื่อว่า ผิงผิง แล้วไผทก็ตั้งชื่อจริงของเด็กหญิงว่า ดาริกา ให้คล้ายชื่อจริงของด

ียงประกาศิตของเจ้าสัว

งดารินพยายามเรี

่ไหนที่คุณสันต์เขายังรักมัน และไม่เคยเปลี่ยนใจ ถามมันสิมันอยากจะไปกัดก้อนเกลือกินกับไอ้ไผ่นั่นอยู่ไหม ถ้ามันอยากกูนี่

และสิ่งที่เธอทำได้ดีที่สุดตอนนี้ คือต้องยอมรับสภ

คิดเสียว่าเหมยตายจากพี่ไปแล้วนะคะ’ เธอร้องไห้คร่ำครวญ นึกไปถึงใบหน้าข

ือสา นางนั่งน้ำตาไหลอยู่ตรงหน้าเช่นกัน หัวใจของผู้เป็นแม่แตกสลายตั้งแต่วันที่เธอหนีหายไปกับไผท กว่าจะตามเจอได้ก็ล่วงไ

ุณพ่อทำไปทั้งหมดนั้นก็เพราะรักลูกมาก” นางยกมือ