ถัด

ทุ้มเอ่ยเรียกคนตัวเล็กที่ย

ีท่าว่าจะตื่น “วันนี้มีเรียนไม่ใช่เหรอ ตื่นได้แล้วมั้ง

้นนั่ง ยกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเองเมื่อค

ดูงานเลยให้พี่มาปลุกขนม

กี่โมง

าโมงแล

จะรีบปิดไปเมื่อเธอไม่ได้สวมใส่กางเกงมีเพียงกางเกงในกับเสื้อยืดตัวเดี

ื่อนเราน่ะ เดี๋ยวพี่ไปส่งแล้วเ

วนพี่เปล่าๆ หนูไปเองก

มันกำชับพี่ทั้งคืนว่าต

งั้นก็ไ

ยืนอยู่

น้าเขา เม้

น้าเธอ เลิ

ายุจึงพยักหน้ารับแล้วเดินออกจากห้องไป ส่วนขนมก็รีบลุกแล้ววิ่งเข้าไปใน

ึกษา ขนมยิ้มอ่อนๆ ให้แล้วเดินไปนั่งบนโต๊ะที่มีถ้วยข้าวต้ม ปาท่องโก

ได้ทำงา

สาวข้างกายที่กำลังตักข้าวต้มเข้าปาก “เราไม่ค่อยได้คุยกันเลยเนอะ ไม่ได้คุยแบบสนิท

ะห่างเหินกันไปเรื่อยๆ แม้เขาจะเป็นเพื่อนของดินแดนไปมาหาสู่กับดินแดนบ่

รู้จะค

บหน้าพี่อยู่เ

ค่ไม่อยากเห็นหน้าพี่” เอ่ยต่อเสียงเบาหวิว พายุว

ียดอะไรพ

รธเกลียดอะ

รู้ถึงไ

่งๆ มีหลายเรื่องเลยที่ทำใ

ึ้นมาทานหลังจากทานข้าวต้มหมดถ้วยแล้ว “พี่ดินบอกว่าตอนนี้

่..

ิงให้เพื่อนด้วยล่ะ ไม่เห็นจะเท่ตรงไห

..

นน่ะ พี่เองก็ชอบหนูแต

เกิดมาเพื่อค

ินคนเดียวเท่านั้นแหละ” เสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยบอกอย่างไม่มีการถนอมใจคนฟังเลยแม้แ