า กอดรวบร่างบางของชินเหอไว้ในอ้อมแข

ไป ข้าคิดถ

อนชินเหอที่เอาแต่ก้ม

่างข้าไม่ได้ไปไหนแค่เพียงแ

ที่ไม่เคยห

เจ้าเหมือนเมื่อคืน เมื่อคืนเรามีความสุขเพียงไ

ๆ เบี่ยงตัวหล

ท่านพี่คงต้องอดใจรออีกหลา

คงจะต้องอดทนดั

ลูบแก้มอุ่นของจางอี้

พี่ท่านก็รู้ว่าข้า อย

ดอยู่ที่หูของเขานางสุขเขาสุขนับว่าโชคดีที่เรื่องบนแท่นอนของเขากับนางเข้ากันได้ดีเกือบจะเรียกว่าดีเกินคาดในเมื่อชินเหอนาง

ยินด

อไพล่หลังชมนกชมไม้เห

ักยังลำธารใสที่ไหลผ่านจวนแม่ทัพ เสียงกวาดใบไม้ดังสม่ำเสมอ อี้ห

ล็กจับมือของชิน

”ชินหยูยังไม

งสาวฮูหยินท่านพี่ แม่

่ทัพจางอี้หลงที่แม้จะคมเข้มกว่าแต่ดวงตากลับคมกริบดังมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ในดว

ล่า คื

หลาง”ยิ้มอ

ด้พบเจ้า แ

ชินหยูยิ้มก

แม่ทัพอี้ห

้าวันนี้ยั

อดข้ามาหล

่อยให้ข้าแข็งแรงกว่านี้อาจจะสนองความต้องการของท่านได้วันนี้แค่เพียงข้ากล่อมท่านป

หยูนั่งบนแท่นหินอ่อนหันข้างมือเรียวซีดคัดเมล็ดผักในถาดใหญ่ยิ้มสวยเมื่อจางอี้หลางเดินมาทรุตัวข้างหน้ายาวสลวยที่กลางแผ่นห

เสริมนางกับอี้หลางก็คงจะดีในเมื

เดือน

ทำไมถึงใบหน้าซี

าชินหยูไม่ยอมกินอะไรเอาแต่ โก่งคอโอ๊กอ๊ากแท

องนี้ไปบอกใคร ถ

อาการวิงเวียนที่มีแทบทุกเวลาทำเอาชิน

รื่องนี้แล้วเพราะสาวใช้ข้างกายของคุณหนูใหญ่

ที่ตระกูลล

งไหวหรือไรหากมีคนถามถึงเรื่องพ่

ือว่าเรื่องน

ไปตรวจกับท่านหมอที่ตลาดดีไหมเจ้าค่ะเอาให้แน่ใจไป เสี่ยวจูไม่ถามคุณหน

ด็ก มีเพียงข้าที่

ไปเสียไปจากที่นี่แต่ไม่ใช่ตระกูลลี

ช่วยเจ้าเริ่

ปกันเสี่ยวจูจะดูแลคุณหนูเอง เสี่ยวจุ

เล็กของชิน