จะชุดแหวกอก กระโปรงสั้นจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน” เขาบ่นงึมง่ำ ๆ ก่อนจะดึงผ้าพวกนั้นออก

ะเป็นกางเกงขาสั้นสำหรับผู้หญิง เขาเห็น

ะจับเผาให้ไม่เหลือซาก” ว่าแล้วเขาก็หยิบก

นจังหวะเดียวกันนั้น เขาก็ก้มลงหยิบเสื้อผ้าเหล่านั้นมากองไว้ที่หน้าระเบียง พร้อมกับกับเผ่า

่นพลางในขณะที่สายตาจดจ้องไปยังเปลวเพลิงสีแดงที่แผดเผาเสื้อผ้าของหญิงสาว

ดแจงตนเองลงนอนบนโซฟาตัวเดิม โดยที่เขานอนเหยียดขาจนส

มที่นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนโซฟา จึงค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นเพราะเสียงของเธอ

หาวหวอด ๆ ส่วนมือข้างที่ถนัดขยี้เข้าไปที่ดวงตา เพื่อปัดไล่ขี้ตาให

สื้อผ้าที่ถูกเปิดออกด้วยฝีมือของเธอเอง ริมฝีปากบางถามชายหนุ่มอย่างเขา พร้อมกับด

ิดประตูเข้ามา พร้อมกับเอนตัวพิงที่ขอบปร

ง่า นี่มาอยู่แค่คืนเดียวมาเผาเสื้อผ้าแล้ว ถ้าอยู่เป็นเดือน ไม่เผาคอนโดฯ นี่ทิ้

ยื่อ ฉันก็ต้องเผาทิ้งมั้ย” กุมภัณฑ์ที่ยืนก

าเป็นเจ้าข้าวเจ้าของไปได้” โมราห์ที่นั่งห

้า ไปแต่งตัวได้แล้วไป เดี๋ยวก็ไปเรียนสาย

่าแต่พี่กุมภ์เหอะ ไม่ไปทำงานเหรอ” ด้วยคว

็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม” เขาว่าพลางสาวเท

ยู่ห้อง จะไม่ไปไหนเหรอ

ญิงน่ารัก ๆ มะ” ว่าแล้วเขาก็เอี้ยวตัวหั

ะไรขึ้นคะ ทำไมจู่ ๆ โมราห์ถึงมานอนบนเตียง

ลางสาวเท้าไปหาหญิงสาวที่ตอนนี้นั่งอยู่ขอบเตียง โดยที่ร่างกายมีแค่ผ้าข

ลุกพรวดพราดออกจากเตียงนอน ทำให้ผ้าขนหนูที่ห

ัณฑ์ที่ยืนมองร่างกายอันเปลือยเปล่าข

าบที่ขาวเนียน และเนื้อสาวที่เห็นแค่ส

ธอมันไม่ได้ปกปิดร่างกายของเธอแล้ว “อ๊ายยยยยย” เธอกรีดร้องจนสุดเสียง พลางเอาแขนมาปกปิดความสาวเอาไว้ พลางงอตัวให้พ้นจ

มันไม่ทำให้ฉันนึกอยากจะปลุกปล้ำเธอหรอก ยัยเด็กน้

นว่าเขาได้หายไปจากการมองเห็นของเธอ เจ้าตัวจึงรีบเอาผ้าขนห