img ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย  /  บทที่ 7 ตอนที่ 7 ภรรยาเจ้าทำข้าตกใจจะตายแล้ว | 6.19%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 7 ตอนที่ 7 ภรรยาเจ้าทำข้าตกใจจะตายแล้ว

จำนวนคำ:2797    |    อัปเดตเมื่อ:12/09/2024

งที่น้องสาวชี้ไปด้วยความร้อนใจ เขาไม่น่าปล่อยให้นางกับน้องสาวเข้าป่าไปกันตามลำพังเลย หากเกิดอะไ

นได้พูดจบ ก็ได้แต่ส่ายหน้าในความใจร้อนและร้อนใจของผู้เป็นพี่ชาย แต่นางก็ส

่ในเมื่อเขามีโอกาสได้แต่งภรรยาเข้ามาแล้ว เขาย่อมต้องรักและเป็นห่วงพี่สะใภ้มาก ด้วยรูปโฉมของพี่สะใภ้เองก็

ชายป่าพี่มีภรรยาและน้องชายรออยู่ เขาวิ่งมาก็พบว่าภรรยาของ

อไม่ เจ้าเจ็บตรงไหนบอกข้ามา อาซวนเจ้ารีบกลับบ้า

่ใหญ่” อวิ๋นซวนที่นั่งอยู่

่ว่าพี่สะใภ้เจ้าได้รับบาดเ

ละรีบบอกสามีของนางว่านางไม่ได้เป็นอันใด เพียงแต่ตกใจและเหนื

ใจเพียงเท่านั้น อีกอย่างข้าเองเพิ่งจะหายป่วยร่างกายข้าจึงยังไม

รับบาดเจ็บ หากเจ้ารู้สึกไม

นใดจริง ๆ เจ้าค่

ี้มาได้อย่างไร ใช่พวกเจ

นใหญ่ แต่ใครจะไปรู้เล่าว่าเจ้าหมูป่าตัวนี้มันจะหลับหูหลับตาวิ่งขนาดนี้ มันวิ่งชนก้อนหินที่พวกข้าหลบอยู่ตายเจ้าค่ะ ด้วยความตกใจข้ากลัวว่าจะมีสัตว์ป่าดุร้ายตามกลิ

นนี้อีก มันอันตรายรู้หรือไม่ หากเจ้าแบกออกมาไม่พ้นป่าเล่าจะทำเช่นใด หากสัตว์ป่าดุร้ายตามกล

าจะไม่ทำอีกแล้ว เรารีบกลับบ้าน

่าไปวางเอาไว้ที่ลานหลังบ้านจากนั้นจึงได้ย้อนกลับไปขนไม้ไผ่ลงมาจนไม้ไผ่ที่ตัดเอาไว้หมดเข

ชวนน้องชายน้องสาวไปที่ลำธารหลังบ้านทันทีและบอก

ากว่าท่านทำความสะอาดหมูเสร็จแล้วรบกวนท่

เถอะ ระวัง

ถอะ อาซวนเอาจอบไปด้วยนะ ส่

บพี่ส

ค่ะพี

หมูอย่างว่องไว จากนั้นเขานำเนื้อหมูเข้าไปเก็บเอาไว้ภายในห้องครัวก่อนที่จ

านเหลียนแล้ว อวิ๋นเซียวมองเข้าไปในบ้านก็ไ

ลียน ท่านพ่อตา ท่านแม่ย

ของพวกเขามีไม่มากนัก ตอนนี้มีลูกสาวลูกเขยมาช่วยแบ่งเบาภาระนางและสามีจึงไม่จำ

มือนจะเป็นหลานเขยของนางเรียกอยู่หน้าบ้

ดหรือ มีอะไรให

าให้ข้าเอาเนื้อห

รัวให้ยายทีนะ พวกเจ้าผัวเมียไม่เห็นจะต้องเอาม

ญญูขอรับ ท่านยายไม่ต้องคิดมากนะขอรับ เช่นนั

เอาไว้พรุ่งนี้พ่อตาแม่ยายรวมถึงพวกเราบ้

ย เช่นนั้นข้

หลังกลับเข้าไปในบ้านทันทีโดยที่ไม่เห็นว่าม

่าเหลียน มองมายังแม่เฒ่าด้วยสายตาเคียดแค้นชิงชัง สาเหตุมา

พ่อแม่ของนางจะไม่ยินยอมให้นางแต่งไปเป็นภรรยาของเขาแต่นางย

่หมู่บ้านต้าลี่แห่งนี้ ย้ายกลับมาอยู่ไม่เท่าไหร่ทำไมแม่เฒ่าน่าตายนี่ถึงได้ยกหลานสาวให้แต่งเข้าบ

ของนาง นางยังคงพาน้องชายน้องสาวทั้งสองเดินมุ่งหน้าเพื

ภ้ถึงแล

คยเห็นในตำราเมื่อครั้งที่ข้าเข้าไปในเมืองกับท่านพ่

้วมันจะได้ผล

ใจ พวกเราทำได้แ

นนางก็ปล่อยน้ำจากลำธารให้ไหลมาตามทางน้ำเล็ก ๆ ที่นางขุดเอาไว้ เพื่อให้น้ำได้ไหลมาที่หลุมกับดักของนาง

มาขุดเพิ่มเพื่อจับปลาไปขายในเมือง ตอนนี้เราไป

ใจได้ข้าจะจับกุ้งและปูให

าซวน เจ้ามัวแต่

็ ข้าไม่ได้

ดยที่แยกปูและกุ้งออกคนละตะกร้าเพื่อป้องกันไม่ให้ปูหนีบกุ้งจนตาย หากกุ้งตา

้ว และได้ปูมาจนเกือบเต็มตะกร้าเว่ยจื้อโหย

ดนี้เราจะกินหมดห

่อน พรุ่งนี้เราค่อยนำมาทำกับข้าวอีกยังได

จะทำอะไรกินหรือเจ้าคะ

้ข้าทีอาซวน ส่วนอาเฟยม

เอง หลังจากที่อวิ๋นเซียวกลับมาจากการเอาเนื้อหมูไปให

ั่วเกลือ และน้ำแกงปูเท่านั้น นางลืมแวะดูกับดักปลาไป

มองดูอยู่ไม่ห่าง เวลาผ่านไปไม่นานกลิ่นหอมของกุ้งคั่วเกลือที่ลอยออกมาทำให้พว

่ากินขนาดนี้ แถมเนื้อยังหวานมาก ๆ เลย พี่ใหญ่ต้องชอบแน่ ๆ เล

วกนี้คงต้องแบ่งไปทำเนื้อหมูตากแห้งเก็บเอาไว้กินส่วนขาหมูห

รับพี

พี่ใหญ่ของพวกเจ้ากลับมาก่อ

ร้อมกันที่ลานหน้าศาลบรรพชนของหมู่บ้าน เมื่อชายหนุ่มได้ยินเสียงสัญญาณนี้เขารู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก ไม่รู้จะ

img

สารบัญ

img
  /  2
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY