่างจำกัดจำเขี่ย อย่างข้าวที่เคยกินมื้อละหมื่นก็เหลือจานละไม่ถ

องทัพก็ต้องเดินด้วยท้อง เมื่อไม่มีทางเลือกก็เริ่มชินไปเอง เอ

ชอบกินไก่อีกทั้งยังแพ้กุ้ง จึงต้องเลือกมากกว่าคนอื่น

า ไหนบอกว่าจะต

บ้านจนลืมเวลา พอยกนาฬิกาดูก็พบว่าใกล้บ่า

่ายจะดูแปลก ๆ ในบางครั้ง แต่นิสัยก็ไม่ไ

ในคืนนั้น ไม่คิดไม่ฝันว่าจะกลับมาที่นี่อีก แต่ในฐานะลู

าหรือไ

ป็นผู้ชายอายุรุ่นราว คราวเดียวกับ

นี่เหรอ” ผู้

งานวันแรกน่

เห็นผู้หญิงตรงหน้าสวยสะดุดตาก็พยายามเก๊กหล่อโปรยเสน่ห์ คิดเข

หน้าแบบนี้ก็ได้แค่บทตัวประกอบเดินผ่านฉากเท่านั้นแหละ เธอมอ

ีหนึ่งใช่ไหม พี่ชื่อเ

ัวเองเสร็จสรร

องแทนชื่อจริง ขณะกำลังจะถามข้อมูลต่อเรื่อง

ืนคุยกัน

ากเจ้านาย ลูกน้องจึงต้องรีบหล

โหเล็ก ๆ ที่เขาไม่มองหน้าเธอเลย

้องชายเจ้านายตายเมื่อสี่วันก่อนน

นก่อน แต่คงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกมั้ง เจด

ูกน้องมารวมตัวกัน เข

อยเหมือนเดิม คุณอร ผมต้องลงเกาะวันพรุ่งนี้ กว่าจะขึ้นมาอ

กงานใหม่ “โดยเฉพาะคนที่มาใหม่ สอนงานเธ

าทางการพูดและสีหน้าของอีกฝ่ายช่างแตกต่างจากคืนนั้นโดยสิ้นเชิง

าทำงานก็ต้องทำตัวดี ๆ แล้วลืมเรื่องคื

ม่รู้ตัว สั่งงานเสร็จแล้วเขาจึงกลับเข้าห้องทำงานด้านใน

่นน้องเป็นเงา ไม่รู้ว่าสอนงานหรือทำอะไรกันแน่ เ

ตุให้น้องชายเขาเสียชีวิต ไม่ว่ากล้องวงจรปิดหรื

ับปฏิเสธพัลวัน อ้างว่าจำผิด ผู้หญิงสองคนนั้นเป็นใครก

งมาเป็นฝ่ายจำเมนูให้ครบก็รู้สึกเบื่อ หลังจากที่พยักหน้า

ขกที่มายิ้มตอบรับกันเป็นแถวโดยเฉพาะหนุ่ม ๆ ที่เหลียวหลังมองจนคอแทบเคล็ด

้เจนไปรับ

งยังรับออร์เดอร์ไม่ได้ แต่หน้าตาเธอน่ารักน่า

ักน่าเอ็นดูกัน

ถ้าแบบนั้นเรียกว่าหน้าตาบ้าน ๆ อย่างเธอจะเรียกว

ไม่ออกจึงวางสายไปดื้อ ๆ อรอุมาจ

บออร์เดอ

สิ่งใดยกเว้นพ่อกับแม่ ขานรับอย่างกระตือรือร้นแล้วเดินไป

กงานใหม่วิ่งไปโต๊ะนั้นทีโต๊ะนี้ทีเพื่อรับออร์เดอร์ ลูกค้าเยอะแบบนี้เป็นเรื่องปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือล

ฉากเด็ดเต็มสองตาก็ได้แต่ยกมือปิดปาก ก่อนสั่งให้พนักงานคนอื่นไปรับออร์เดอร์แทน ใช่ว่าเ

คืนนั้นเกิดหิว