นแล้วว่า เ

ันแบบนี้ต่อไป มั

ียงแหลมว่า “แล้วเธอจะได้ส่วนแบ่งทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของไอ้สารเลวฮ

ครู่หนึ่ง ตอนนั้นเธอลงนามในข้อตกลงไว

ล่ะ เป็นคุณนายน้อยของครอบค

องเขาและเรื่องบนเตียงที

สุทธิ์ไร้เดียงสา คิดว่าการรักผู้ชายสักคนหนึ่ง เธอส

เธอกลับมาพบว่าสมองของ

บข้องใจมันจะทำให้ผู้ชา

ทนเห็นเธอต้องอดทนต่อควา

อง จากนั้นเธอก็พูดขึ้นว่า “สิ่งที

ยแหละ ที่เธอให้ฉันช่วยดูงานให้ ทางฉันมีอยู่ตำแหน่งหนึ่ง！ จ

“ไม่เล็กน้อยเกินไปสำหรับฉันหรอก ฉันเป็นแม่บ้าน

ำเล่นไวโอลินวงออร์เคสตราระดับนานาชาติอยู่แล้วนะ！ ถ้าไม่ใช่เพ

ก็โดนสั่งห้ามไม่ให

นี้ มักจะชอบกำหนดกฎเ

ว่าร้อยปีแล้ว ยังเหลือเศษซา

กำลังรุ่งโรจน์อย่างมาก แต่เพราะกฏครอบครัวที่เข้มงว

ราคอยเลี้ยงดูเธออยู่แล้ว เธอไม่ต้องทำงานหรอก ต่อไปหน้าที่ของเธอก็คือการ

ิ้นข่ายยินเสร็จ เสิ่นเ

ฝุ่นเกาะมาเป็นเวลาน

พ่อตั้งใจสั่งทำให้เธอเป็นพิเศษเพื่อเ

รับไวโอนลินตัวนี้มาได้ไม่นาน พ่อของเธอ

เอาไว้ เธอถึงได้สามารถเดินตามความฝันที่จ

งเรื่องราวในอดีตเหล่านั

ัติเหตุ ทำให้ข้อมือของเธอเส

มแทง เสิ่นเนี่ยนอันพยายามทนเจ็บ แล้วก็อาศั

อันขมขื่นออกมา มันช

่งความประหลาดใจและความ

ย ทำไมคุณถึงไ

การที่คุณผู้ชายยอมกลับบ้าน นั่นก็ห

หน่อย ไม่แน่นะความสัมพันธ์ระหว่างหน

งก็ถึงกับสะดุ้ง เพราะฮั่วอวิ๋นโจวไม่ค่อ

วโอลินลง ประตูก

ประตู สายตาของเขาดูมืดมน เขาขมวดคิ้

าจำได้ว่าเสิ่นเนี่ยนอันเรียนกับอาจารย์ที่มีชื่

้ว่าเกิดอะไรขึ้น เ

ยู่ข้างนอกมาสักพักแล้

ย่องความสามา

หนึ่ง จากนั้นก็ก้มหน้าลง แล้ว

ว่า “กลับมาตอนกลางวันแบ