เด็กชายออมสินขึ้นมาดูอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะติดใจเรื่องการทำประวัติแต่เพราะเขาอยากได้เบอร์โทรศัพท์ของคุณครูสาวที่ชื่อปิ่นปินัทธ

หากับเธอมันคงพอจะมีทางเป็นไปได้เท่าที่สังเกตดูเขาคิดว่าหญิงสาวคนนี้น่าจะยังไ

ละลังเลว่าจะแอดไลน์ไปดีหรือเปล่าแต่คิดว่าจะรอเจอเธอพรุ่งนี

วหย่อนโทรศัพท์ลงกระเป๋าเสื้อกาวน์โด

” เสียงพยาบาลสาวทำให้เขาไม

รตรวจร่างกายอย่างละเอียดแล้วเขาก็วินิจฉัยว่าคนไข้น่าจะอยู่ในภาว

อและส่งตรวจแล็ปต่างๆ ไว้รอ กว่าจะประสานงานกับทุกฝ่ายเสร็

ศัพท์ตนเองขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาแล้วก็เพิ่งเห็นว่าตนเองโทรออกไปหาคุณครู

ต่พอดูเวลาแล้วมันก็เกือบจะตีหนึ่งก็เลยไม่ได้ โทรเพราะดึกขนาดนี้หญิงสาวน่าจะ

านพักอย่างเร่งรีบจากนั้นก็มาราวน์คนไข้และออกตรวจแผนกโอพีด

งจะต้องโทรศัพท์ไปขอโทษปิ่นปินัทธ

ัสด

รูปิ่นปินัทธ

มเพราะเมื่อคืนเบอร์นี้ก็โทรมาแต่ไม

เมื่อวาน

หมอกรัณย์ก

หมอรัณย์

คุณหมอมีอะไ

คุณใช่ไหมน่าจะซักเว

ดอะไร ปิ่นรอสายอยู่แป๊บหนึ่งแ

ิ่งเมมเบอร์โทรศัพท์ของคุณเสร็จแล้วมีคนไข้ฉุกเฉินเข

คุณหมอจะโทรมาขอโ

ูไม่อยากจะคุยก

ต้องไปดูเด็กนักเรียนทานอาหารก

นึกว่าคุณครูไม

ุยกับคุณหมอล่ะคะเมื่อวานคุณห

วครับค

ะไรอ

จะพาลูกศิษย

ต้องพ

ันนะครับ ผมว่าจะแวะไปดูว

้นเย็นนี้

ั้นก็รีบไปทานข้าวที่โรงอาหารก่อ

วันสุดท้ายซึ่งถ้าหากพยาบาลเปิดแผลแล้วพบว่ามันปกติดีก็ไม่จำเป็นจะต้องไปตรวจ แต่ในกรณีนี้เขาอยากเจอคุณครูข

บาลแผนกผู้ป่วยนอกที่กำล

ะไรค

ี้เขาเลิกเรีย

งบางโรงเรียนก็สี่โมงเย็นค

กรัณย์กรบอกชื่อโรงเรียนที่เด็กชา

ะหมอมีอะไ

คนหนึ่ง แล้ววันนี้นัดมาทำ

ึงโรงพยาบาลไม่เกินสี่โมงครึ่งคนไข้ชื่ออ

บเดี๋ยวผมไปรอ

วลาเอานะ

ได้รีบไปไหนห

วก่อนนะคะวันนี้คนไข้เยอะมากๆ สง

พรุ่งนี

์กรก็เก็บของใช้ลงลิ้นชักจากนั้น

ล้วเหรอคะ” พี่ต่า

มาดูสักหน่อยว่าวันนี้อ

ะไรกับเด็ก

าดิ้นไปหน่อยไม่รู้ว่าวั

ก็เห็นแผลเรียบดีนี่คะ

กติผมไม่ค่อยถนัดเย

อข้างในก

ั่งรอตรงนี้ก็ได้ไ