งเดือ

อนุบาลแห่งหนึ่

หนูน้อยวัยห้าขวบเอ่ยบอกทาเคชิซึ่งเป็นลุงแท้ๆ ที่มัวแต่เสริมหล่ออย

ทิวลิปแสนสวยหนึ่งดอกที่เขาต้องนำมามอบให้กับหญิงสาวที่เขาแอบหลงรักทุกครั้งที่มาส่งหลานสาว แม้รู้ดีว่าคุณครูสอนอนุบาลนามว่าทามะโกะจะ

งหล่อที่สุดเลย” หนูน้อ

ย็นนี้ลุงพาไปทานไอติมอ

คุณครูด้วยใช่มั้ยคะ?”

ุงเหี่ยวเฉามากเลยรู้มั้ย อยากเห็นหน้าคุณครูแสนสวยของหลานเต็มทนแล้ว” เขาพูดขณะจูงมื

าวแสนสวย ก่อนจะวิ่งเข้าไปในห้องเพื่อเล่นกับเพื่อนๆ ตา

มแบบฉบับของคนญี่ปุ่น ก่อนจะส่งดอกทิวลิปญี่ปุ่นให

ายหนุ่มมีให้ ถึงแม้ว่าคุณครูสาวจะบอกกับเขาแล้วว่า เธอนั้นมีคู่หมั้นแล้วกำลังจะแต่งงานใน

ะยังไม่ได้แต่งงาน ผมถือ

ไปว่า อย่าได้พยายามเลยเพราะเรื่องที่เขาคาดคิดไว้มันเป็นไปไม่ได้ หญิงสาวหาได้มีใจ

ง หนึ่งเดือนที่เขาไม่ได้เห็นใบหน้าหวานๆ รอยยิ้มสวยๆ ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ เสียงหวานใสที่เขาแสน

คชิมาส่งชิสุกะเลย?” เธอถามแก้เข

าที่นี่ ผมคิดถึงคุณทามะโกะมากเลย นะครับ” ทรรศิกายิ้มเขินเมื่อได้ยินคำพูดตรงๆ ของชายหนุ่ม หากเธอ

ณนะคะสำหรั

ว่าคุณทามะโกะว่างหรือเปล่าครับ?” ทาเคชิเอ่ยปากชวนทรรศิกาเพื่อไม่ให้เ

ีกฝ่ายยิ้มหน้าบานเหมือนจานดาวเท

นะครับ ถ้าอย่างนั้

จากการทำงานของเขาหายเป็นปลิดทิ้ง หนึ่งเดือนที่ผ่านมา เป็นหนึ่งเดือนที่เขาไม่ได้เห็นหน้าเธอ ไม่ได้เห็นรอยยิ้ม ไม่ได้ยินเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ ใครจะไปรู้ว่าหัวใจของทาเคชิเกิดความเหงา หนาวเหน็บจนบางครั้งเขาแทบจะทานทนไม่ไหว แต

ึงคุณทามะโก

ื้นที่ของบ้านโรยด้วยเข็มแหลมคมที่คอยทิ่มตำเวลาเขาก้าวเดิน ความเจ็บปวด ความเสียใจ ประดังเข้ามาในหัวใจของเรียว ไม่ว่าจะมองไปทางไหนของบ้าน ภาพของสุชาลิ

ยทันทีเพื่อไปร่วมพิธีฌาปนกิจศพของสุชาลินีคนรักสาว ตามประเพณีของคนไทยตามความตั้งใจของเธอที่บอกเขาเสมอว่า หากเธอจบช