อต้องคอยลุ้นไปตลอดทางเหมือนกัน เพราะเธอสัมผัสจากน้ำเสียงของชนกันต์ได้ว่าเขาอยู่ในอารมณ์หงุดหงิด เ

าลของเขาอยู่บ่อยๆ บางครั้งเขาทำให้เธอขยาดและหวาดหวั่นกับการร่วมรัก...มันไม่ใช่ค

้ช่วงเวลานั้นเธอรู้สึกหวาดกลัวเขา แต่ในขณะเดียวกันเธอก็อยากโผนเข้าหาและกอดรัดเขาอย่างแนบแน่น เขาควบคุมทั้งร่าง

อบ ถึงแม้เขามอบความสุขจากการร่วมหลับนอนให้เธอ แต่มันเป็นเพียงความสุขทางกาย มันเป็นการเติมเต็มความปรารถ

วก้าวลงมาด้วยท่าทางที่ยังจมอยู่กับความคิด เธอเดินตรงไปยังประตูลิฟต์เพื่อขึ้นไปห้องพักบนชั้

มื่อกี้ใจลอย

เป

ณยืนเหม่ออยู่ตรงหน

นกุลนิภาต้องเงยหน้ามองอย่างแปลกใจ เธอคิดว่าชนก

ี่บ้าน เป็นยังไงบ้าง

้สึกดีกับแม่ ซึ่งมันไม่ต่างจากความรู้สึกของแม่และพี่ชายของเธอที่มีต่อเขานั่

หาคุณ แม่รบกวนคุณ ฉ

าเองหรือคุ

ิ่งรู้หลังจากแม่โทร.ไปแล้ว...ถ้าฉันรู้

ถ้อยคำละล่ำละลัก จ

กป้องแม่ แล้วร

ของเขาส่อแววประหลาด เธออ่านมันไม

่อยๆ ไปอาบน

งทำตามคำบอกของชนกันต์อย่างว่าง่าย...ยอมรับอย่างไม่อายว่าความห่วงใยเล็กๆ น้อยๆ ที่เขามอบให้ มันทำให้

ลอดภัย แม้รู้ว่าเขาไม่เคยรักและไม่เคยถนอม แต่เธอกลับโหยหาเขา ถ้าหากถามว่าพื้นที่ซอกมุมไหนบนโลกใบนี้ที่ทำให้เธอรู้สึก

ัดระวัง เธอเห็นเขานั่งเอนกายอ่านหนังสือบนโซฟายาว นี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้เธอนึกทึ่งในตัวเขา ภาย

ตัวเองว่าตนคงบ้าไปแล้วอย่าง

นึ่ง มันมีน้อยนิดเมื่อเทียบกับของของเขา ถึงแม้อยู่ด้วยกัน แต่กุลนิภาก็เจียมต

ที่แต่งตัวเสร็จแล้ว คนที่นั่งรอด้วยความอดทนหันไปมอง ดวงหน้าของเธ

านี

มั่นใจเหลือเกินว่าเธอต้องทำตามคำสั

ีอะไรห

ให้มา

รัว อยากทำอาหารค่

วข้าว ผมก

.” เธอห

ยู่กับเขามาหลายเดือน รู้ว่าชนกันต์กำ

าก็มาสิ ทำไ

ดไม่ออก เพราะสมองตันไปหมดแล้ว เท้าบางจึงขยับไปหาเขาช้าๆ เหมือน

ะตุกแรง จนเธอล้มลงบนตักกว้าง กุลนิภาผล

ทำเหมือนไ

...ฉ

ะไร? พ

ำอะไรฉัน

ยังไม่รู้

งหัวเราะขันออกมา ดวงหน้

ยังไม

อาตรงนี้และเอาตอนนี้

.ฉันไม่พร

ป็นหนแรกที่เธอต่อรอง มันจึงทำให้ชายหนุ่

ะจำเดื

าวอย่างพอดิบพอดี เธอเบี่ยงกายเพื่อปกป้องตัวเองจากการสัมผัสของเขา ดิ้นรนลงจากตักกว้างจนสำเร็จ แล้วก

ังนิ่งเฉย มองเธออย่างไม่วางตา...ซึ่งท่า

ันรู้สึกเครียด ฉันนอนกับ

อะไร บ

กลับไปอยู่ที่บ้า

มนี้ออกมา ทั้งที่มันไม่เคยอยู่ในหัวมาก

ึงถามเร

ฉันคิดว่าคุณ

ที่ รับรู้แล้วว่าถ้าเธอมัวแต่กลัว ชีวิตของเธอก็จะ

รอ เลิกได้ยังไง ในเ

ี่เขาเข้าใจดีว่าเธอหมายถึงเรื่องอะไร กุลนิภาต

งซื่อสัต

ับใ

บผู้หญิงที่คุ

ม่แต่งงานและผม

นและจะเก็บเงินม

พนักงานที่โดนข้อหานี้คงไม่มี

างานทำ ไม่มีรายได้มาเลี้ยงดูตัวเอง เธอไม่อยากถูกขึ้นแบล็กลิสต์จากราชเวคิน กรุ๊ป ซึ่งมันเป็นอี

ด้ไหมคะ ฉันสัญญาว่าเมื่อไปทำงานที่อื่น ฉันจะรอบค

งไง พลาดให้ผมจับได้ว

เขาแค่เย้ยหยันเธอ ซึ่งมันไม

ำงาน ฉันอยากหาเ

่าบาท...คุณจะใ

ันสัญญาว่าจะคืนเงิน

นกันต์ถามด้วยเจตนาอะไร หากเมื่อมันเป็นคำ

นา

งการเร็ว

ามเ

เพราะมันเป็นสิ่งที่เธอกลัวอยู่แล

ด้ ฉันไม่มีเงิน

่องขอ

มาคืนคุณได้ ฉันก็กลับไ

ม่มีเงินเก็บ แม่ของคุณก็มีแต่บ้าน ผมไม่คิดว่

่อน เผื่อวันหนึ

บใดที่เธอยอมแพ้ เธอก็ตกเป็นเบี้ยล่างของเขาและกลายเป็นคนที่ต้องชดใช้ในสิ่งที่ตัวเ

้ไม่นาน พลันต้องเงยหน้าขึ้นมาอ

สนอคุณมาใช่ไหม วันนี้คุ

ฉันไม่เคยค

ไม่เ

ตกนรกซ้ำสองด้วยการเอาร่างกายไปแลกกับเงินของใคร ทุกวันนี้เธออยู่ในสภาพเหมือนตา

คุณควรพอใจ ไม่ควรเร

เรียกร้องอะ

้าหวังจะวางบนพื้นห้อง พลันต้องกรีดร้องอย่างตกใจ เพราะร่างของเธอถูกกระชากจนนอนหงายบนโซฟายาว ก่อนกายหนาจะทาบทับลงมา ด้วยสัญชาตญาณ

ราะถ้าผมไม่ปล่อย

่ขัดขืนเขา...รู้ว่าถ้าหากชนกันต์อยู่ในอารมณ์โกรธ เธอก็ไม่ควรกระ