สดใสยังทำหน้าที่แม้วันสุดท้ายในฐานะแม่ครัว ร่างท้วมที่เคลื่อนไหวอย่างแช่มช้อยทว่าคล่องแคล่วในทีนั้นแทบไ

เวลาห้างเปิดแล้ว ทำง

คะป้า มีอะไรก

ป้า ถึงเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ป้า

ม แล้วผละออกอย่างรวด

สีดำเดินออกจากห้องครัวไปทางด้านหลังบ้าน ไม่นานเสียง

จ้องร่างคนที่นั่งบนรถมอเตอร์ไซค์ผ่านผนังกระจกนิรภัยซึ่งแล

่วนตัว จนเขาเคยหวั่นว่าหล่อนจะกลายเป็นคนเก็บกด กลัวสังคมเข้าสักวัน แต่สองวันนี้กล

ใบสมัครทั่วเชียงราชนั้นถูกบางคนสกัดไว

ิเซียว่าเป็นสาเหตุให้ต้องตกที่นั่งลำบาก ไม่รู้ว่าเป็นโชคร้ายหรือดวงซวยกันแน่ที่ต้อ

านะคนอาศัยในบ้านที่เคยเป็นของครอบครัว เธอรู้ไหมว่านั่นน่ะเขามีเลือดเจ้าเข้มข้นเชียวละ แม่สืบเชื้อสายจากเจ้าเมือง

ก่อนจะถูกธนาคารยึดไปขายทอดตลาดบอก แถมยังทิ้งท้ายว่าห้

างไม่เข้ากับชะตากรรมที่หล่อนประสบอยู่เลย แต่พอนานวัน ได้เห็นหน้า

ก จนไรวินทร์ต้องกันตัวเองออกห่าง ถ้าไม่จำ

ไม่ได้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร รู้แต่ว่าความเป็นตัวตนข

้จักมันด้วย ให้เป็นอย่างทุกวันนี้ดีที่สุดแล้ว ไม่เคยต้

หนักชัดว่ามันเนิ่นนานจนไม่อาจรอได้อีก ดังนั้นการเลือกเริ่มต้นกับงานขายนี้ก็ถือว่าดีกว่าทำตัวเป็นคนว่าง

และพนักงานสาวอีกสองคนต้องมาให้ถึงก่อนสิบนาฬิกาตรง เ

้าน แต่สั่งให้พี่คอยดู

ค่ะ แต่เรี

ว่าไปถือเป็นโชคดีที่คนเก่าในร้านกลับเป็นฝ่ายเข้าหาเธอก่อน ใครจะรู้ว่าเพียงแค่นี้ก็ท

ของร้านสาวสวยจะเป็นภรรยาของแฝดผู้น้องของรัชตะ นักธุรกิจใหญ่ที่เพิ่ง

ห้เราผ่านมันไปได้นะ อีก

ะบ่ายสองโมงซึ่งเป็นเวลาเดินทางของป้าสดใสแล้ว หล่อนเม้มริมฝีปากแน่นพลางครุ

เข้ามาในร้าน ณิชาจึงตัดความลังเลแ

นใหม่ เห็นในเว็บไซต์ของร้านบ

วยงามและภูมิฐานบอกขึ้น ณิชาเห็นดวงหน้าเธอชัดๆ แล้วหลบสายตาวูบ หัวใจเต้นกระ

วยๆ ทั้งนั้นค่ะ” สายสุดาปรี่มาถามอย่างทันท่วงที หญิงส

ดูกระเป๋านำเข้าจากฝรั่งเศสค่ะ เ

ูและซื้อไปสองรายแล้ว กระเป๋าล็อตนี้ออกแบบสำหรับฤดูร้อน เป็นดีไซน์ใหม่ ทางฝร

ไปยังมุมด้านในของร้าน หลังจากส่งสายตาเป

งานขายในห้าง คงต้องเจอคนที่ไม่อยากเห็นหน้าอยู่แล้ว เพราะเชียงร

ร่วมชั้นปีในวิทยาลัย แต่เรียนต่างคณะกัน ที่สำคัญยังเป็นเพื่อนกับ